EDITORIAL
A Guarda: qué debe ser prioritario?
A posible adquisición dun inmoble por parte do Concello da Guarda abre un debate necesario sobre as prioridades reais do municipio. Non se trata de cuestionar de forma automática a conveniencia da compra, nin de negar o valor que determinados bens poden ter para o patrimonio público. A cuestión é outra: nun contexto de recursos limitados, cales son as necesidades máis urxentes da Guarda e onde debería concentrarse o esforzo económico e político das administracións?
A primeira delas é, sen dúbida, o acceso á vivenda. A Guarda sofre unha crecente escaseza de inmobles destinados ao alugueiro permanente e unha oferta insuficiente de vivenda protexida para a compra. Moitas familias novas, traballadores e parellas que desexan desenvolver o seu proxecto vital no municipio atopan enormes dificultades para acceder a unha vivenda digna a prezos asumibles. Esta realidade ten consecuencias directas sobre a evolución demográfica, favorece a marcha da mocidade e dificulta a fixación de poboación.
Resulta lexítimo preguntarse se os recursos públicos non deberían orientarse prioritariamente á creación dun parque municipal de vivenda social ou á promoción de solo e vivendas protexidas que permitan ofrecer alternativas reais aos veciños e veciñas. O acceso á vivenda non é só unha cuestión social; é tamén unha ferramenta fundamental para garantir o futuro económico e demográfico da vila.
A segunda gran prioridade pendente é a creación dunha verdadeira zona industrial e empresarial. A Guarda leva décadas padecendo unha evidente limitación de espazos preparados para a implantación de novas empresas e para o crecemento das xa existentes. Sen chan industrial competitivo resulta extremadamente difícil atraer investimentos, xerar emprego estable e diversificar unha economía excesivamente dependente de determinados sectores.
Mentres outros municipios avanzan na creación de parques empresariais modernos, a Guarda continúa sen dispor dunha infraestrutura que permita competir en igualdade de condicións. A ausencia desta ferramenta condiciona as posibilidades de desenvolvemento económico e limita as oportunidades laborais para as novas xeracións.
Unha comunicación moderna, eficiente e permanente entre ambas marxes do río Miño transformaría profundamente a realidade económica, social e turística da comarca. Facilitaría os desprazamentos diarios, ampliaría as oportunidades comerciais e reforzaría a posición da Guarda como porta de entrada entre Galicia e Portugal.
Á vista destas necesidades, a pregunta parece inevitable: debe ser prioritaria a compra dun inmoble cando continúan sen resolverse cuestións tan determinantes para o futuro do municipio? A resposta non ten por que ser necesariamente negativa, pero esixe unha reflexión profunda e unha explicación convincente por parte dos responsables públicos.
As administracións están chamadas a tomar decisións que non só respondan ás necesidades do presente, senón que preparen o territorio para os desafíos do futuro. E hoxe, na Guarda, ese futuro parece estar ligado á vivenda, ao desenvolvemento industrial e ás comunicacións transfronteirizas moito máis que á ampliación do patrimonio municipal.
A cidadanía ten dereito a coñecer non só o custo das decisións, senón tamén o custo das oportunidades perdidas. Porque cada euro investido nunha actuación é un euro que deixa de estar dispoñible para outras. E gobernar consiste precisamente en establecer prioridades. A cuestión é se esas prioridades coinciden coas necesidades reais da Guarda do século XXI.
Infogauda
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.JPG)
