SALCIDOS (A GUARDA)

Novo éxito da Festa Cultural Gastronómica no Parque do Monte Torroso, en Salcidos 

 

Vista do interior da carpa, onde as persoas asistentes gozaron da gastronomía, da conversa distendida, da música e do magnífico ambiente

Fotos: infogauda

Ricardo Rodríguez Vicente/Salcidos

 A segunda xornada da Festa Cultural Gastronómica, organizada pola Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Salcidos coa colaboración do Concello da Guarda, volveu converter onte, domingo 4 de outubro, o Parque do Monte Torroso nun punto de encontro para a cultura, a música, a artesanía e a gastronomía tradicional.  

 Desde primeiras horas da mañá, o recinto foi recibindo visitantes procedentes de distintos puntos do Baixo Miño e do Val Miñor, ademais de numerosos veciños e veciñas da Guarda, Camposancos, Salcidos, A Gándara e outras localidades próximas, que quixeron participar nesta nova edición da festa. 

 

Algunhas das obras do escultor Genaro Alonso Martínez expostas na Casa de Montes de Salcidos

Mostra de instrumentos de percusión da autoría do artesán Félix

 Na Casa de Montes, as persoas asistentes tiveron oportunidade de contemplar varias esculturas de Genaro Alonso, así como unha interesante mostra de instrumentos musicais de percusión elaborados polo artesán Félix, achegando ao encontro unha destacada presenza da artesanía e da creación artística.

O artista Marcos Escudero ultimando o seu labor de escultura en madeira que representa ao "Caudillo celta do Monte Torroso"

 Un dos focos de atención da xornada foi o traballo desenvolvido polo polifacético artista Marcos Escudero, que desde as dez da mañá se dedicou a transformar unha torada de madeira de piñeiro nunha nova creación artística. Escudero foi traballando nela en diferentes momentos ao longo do día, mentres numerosas persoas seguían con curiosidade e interese a evolución da peza.  

 Pero se algo caracteriza esta Festa Cultural Gastronómica é a súa capacidade para reunir cultura e tradición arredor dunha boa mesa. As persoas asistentes puideron degustar diferentes propostas da gastronomía popular, entre elas callos, orella, porco ao espeto, tortillas, zorza e como sobremesa a tradicional rosca de xema da Guarda, nun ambiente de convivencia e celebración que se prolongou durante boa parte da xornada.

O Trío Luetto ofreceu unha selección de temas musicais que foron premiados cos aplausos dos asistentes

 Despois do xantar chegou un dos momentos máis agardados: a actuación do Trío Luetto, integrado por Toñi Santos Vaquero, Edu Rodríguez Sobrino e Laura Ramírez. O grupo ofreceu unha coidada selección de temas populares e de composicións de autores tan diversos como Leonard Cohen, Álvaro Cunqueiro ou Dulce Pontes, nunha proposta musical na que se combinaron o violoncelo, o teclado electrónico e a gaita galega coa inconfundible voz de Toñi Santos.  

 Entre as pezas interpretadas estiveron Hallelujah, de Leonard Cohen, e Tu gitana, canción con letra procedente do repertorio tradicional do Cancioneiro de Vila Viçosa e música de José Afonso (Zeca Afonso), que contribuíron a crear unha atmosfera especialmente emotiva e próxima.

Un momento da actuación do grupo Os Ventos do Minho que interpretaron unha escolma de temas do folclore galego

 A actuación do Trío Luetto contou tamén coa participación de músicos convidados, integrantes do grupo Os Ventos do Minho, de Guillarei. A súa presenza serviu de ponte cara ao último tramo da festa, xa que posteriormente ofreceron a súa propia actuación, achegando ao escenario música folk e de raíz galega.  

 Deste xeito, música, artesanía, creación artística, gastronomía e convivencia volveron darse a man no Parque do Monte Torroso, nunha xornada que confirmou, unha vez máis, a capacidade da Festa Cultural Gastronómica de Salcidos para atraer público e reivindicar as expresións culturais e gastronómicas máis próximas.  

 Con Os Ventos do Minho poñendo o punto final á programación, a segunda xornada desta nova edición da Festa Cultural Gastronómica pechou cun auténtico broche de ouro, deixando entre as persoas asistentes a sensación de ter participado nunha celebración na que tradición e cultura camiñan xuntas.

 Dese xeito non nos sorprende que o arduo labor realizado polos membros da xunta reitora e comuneiros de todas as idades, que coidan o monte comunal fose premiado con merecidos parabens.

O ROSAL

O Rosal amosa ao xurado do Vilas en Flor un modelo de sostibilidade   

• Visitou o Concello para coñecer as iniciativas de educación ambiental postas en marcha polo Concello que implican á veciñanza no coidado do territorio  

A alcaldesa do Rosal con tres membros do xurado do certame Vilas en Flor que veñen de visitar o concello

Foto: CdoR

Infogauda/O Rosal 

 Consumir menos enerxía, reducir emisións, recuperar espazos para as persoas e conseguir que o coidado da contorna forme parte do día a día da veciñanza. Ese é o camiño cara á sostibilidade que O Rosal amosou na nova visita do xurado de Vilas en Flor, que regresou ao municipio para coñecer sobre o terreo os avances realizados polo Concello durante o último ano e valorar a evolución das políticas ambientais municipais. 

 Nesta ocasión, a visita puxo o foco na transformación progresiva das instalacións municipais e dos espazos públicos con criterios de eficiencia enerxética, redución do consumo, mellora do confort e respecto pola contorna, acompañada dunha programación estable de sensibilización e educación ambiental. 

 Os resultados deste traballo quedan reflectidos no Segundo Informe de Seguimento do Plan de Acción para o Clima e a Enerxía Sostible (PACES) do Rosal presentado no pleno municipal, que recolle como o Concello reduciu un 42,7% o consumo enerxético das instalacións públicas e case á metade, un 48,3%, as súas emisións de CO₂ nos últimos dez anos. “Estes datos demostran que o camiño que iniciamos está dando resultados e que actuar sobre os edificios, o alumeado ou os sistemas de climatización permítenos reducir o impacto ambiental, empregar mellor os recursos públicos e mellorar os servizos que recibe a veciñanza”, destacou durante a visita a alcaldesa, Ánxela Fernández Callís. 

 Entre as medidas que contribuíron a esta evolución está a renovación do alumeado público con tecnoloxía LED e a progresiva substitución das antigas caldeiras das instalacións municipais por sistemas máis eficientes. Só na renovación de caldeiras, o investimento realizado en Pancenteo, Casa do Concello, Centro Social Polivalente, campo de fútbol, pavillón municipal e Tabagón supera os 336.000 euros. Unha aposta que se estende tamén á rehabilitación e recuperación dos espazos públicos con criterios de eficiencia enerxética e ambiental, como na reforma das escolas unitarias xa realizada ou na recuperación da contorna do San Gregorio en Pías, que acaba de comezar.  

Un esforzo que vai máis alá do Concello 

 O seguimento do PACES constata que, a pesar de que a poboación do Rosal medrou arredor dun 3% e de que tamén aumentou o número de vehículos respecto a 2016, as emisións de carbono do conxunto do municipio reducíronse un 4,5%. Para a rexedora este dato “fala dun esforzo que é colectivo. A administración ten que dar exemplo e facilitar ferramentas, pero a transición cara a un municipio máis sostible só é posible coa implicación de toda a veciñanza”. 

 Precisamente por iso, outro dos eixos que se trasladou ao xurado de Vilas en Flor foi o traballo de educación e sensibilización ambiental desenvolvido ao longo de todo o ano para que coñecer o territorio sexa tamén unha forma de aprender a coidalo. Entre estas iniciativas están campañas divulgativas como ‘O mellor do verán tamén se coida’, centrada este ano no coidado dos ríos, así como as andainas interpretativas, as actividades desenvolvidas nos Muíños do Folón e do Picón ou propostas como O Rosal Camiña, que empregan o percorrido a pé polo territorio para achegar á cidadanía ao patrimonio natural e fomentar unha relación máis consciente coa contorna. 

Da acción local a Europa 

 O Concello do Rosal tamén é exemplo no desenvolvemento de comunidades enerxéticas, buscando que a transición enerxética sexa tamén participativa e permita que os beneficios da produción renovable permanezan no territorio. Esta experiencia levará precisamente á alcaldesa a participar a vindeira semana no Comité Europeo das Rexións, onde abordará a importancia das iniciativas enerxéticas impulsadas desde o ámbito local e a necesidade de que poidan acceder a financiamento europeo para facelas realidade.

DEPORTES

A UD Ribera presenta a súa gran familia deportiva ante un Campo da Mata ateigado  

•  Máis de 400 integrantes participaron nunha presentación que reuniu xogadores, familias, adestradores e afección nunha tarde marcada polo bo tempo e pola ilusión

Vista das bancadas do Campo Municipal da Mata na tarde de onte. E na imaxe inferior, todos os equipos da UD Ribera desta tampada 2026/2027

Fotos: UDRIbera

Ricardo Rodríguez Vicente/O Rosal

 O Campo Municipal da Mata, no Rosal, viviu este domingo unha desas tardes nas que o fútbol vai moito máis alá dos noventa minutos dun partido. A UD Ribera reuniu a súa gran familia deportiva con motivo da presentación oficial das diferentes categorías do club, nunha xornada na que máis de 400 integrantes da entidade foron protagonistas diante dunha bancada ateigada de familiares e seareiros.  

 O tempo acompañou e contribuíu a facer aínda máis especial unha tarde concibida para compartir, celebrar e dar visibilidade a todas as persoas que forman parte da UD Ribera. Desde os máis pequenos ata os equipos sénior, xogadores e xogadoras ocuparon o terreo de xogo para poñerlle rostro a un club que afronta unha nova tempada cunha importante dimensión deportiva e, sobre todo, humana.  

 Nas bancadas, o ambiente foi igualmente protagonista. Familiares dos futbolistas e afeccionados do club encheron o Campo da Mata, creando unha atmosfera especialmente grata e ilusionante. As conversas, os saúdos, os aplausos e as mostras de apoio acompañaron un acto que permitiu comprobar, máis alá das cifras, o importante tecido humano que existe arredor da UD Ribera.

 Porque os máis de 400 integrantes presentados non son só unha cifra. Detrás de cada equipo hai futbolistas, pero tamén adestradores, colaboradores e, dun xeito fundamental, familias que acompañan os deportistas ao longo de toda a tempada. A presentación serviu así para reunir nun mesmo escenario todas esas pezas e para reivindicar o valor dun proxecto deportivo baseado tamén na convivencia, no compañeirismo e na formación.  

Un club que medra arredor do fútbol  

 A imaxe de todos os equipos xuntos permitiu tomar conciencia da dimensión que acadou a UD Ribera. As distintas categorías, desde o fútbol de formación ata o sénior, forman parte dunha estrutura que ten no día a día dos seus deportistas o seu principal motivo de ser.  

 Para os máis novos, a xornada tivo ademais un significado especial. Compartir protagonismo co resto dos equipos e sentirse parte dunha entidade que reúne a tantos xogadores e xogadoras é tamén unha maneira de reforzar ese sentimento de pertenza que se vai construíndo ao longo dos anos.

 E mentres os futbolistas ocupaban o centro do escenario, nas bancadas quedaba patente outra realidade: a importancia das familias e da afección. A resposta do público converteu a presentación nunha verdadeira celebración colectiva da UD Ribera.  

Unha vantaxe de tres goles que acabou nun empate  

 A festa da presentación tivo continuidade sobre o céspede co encontro correspondente á quinta xornada da Primeira Futgal, no que a UD Ribera recibiu ao AD Vila do Corpus. O partido resultou intenso e acabou cun empate 3-3, despois de que o conxunto rosaleiro chegase a gozar dunha clara vantaxe de tres goles.

 A UD Ribera saíu decidida e non tardou en atopar premio. No minuto 8, Anxo abriu o marcador e puxo por diante ao equipo local. O dominio e a eficacia rosaleira tiveron continuidade e, no minuto 32, Otero ampliou a diferenza cun remate de cabeza que situaba o 2-0 no marcador.  

 Antes do descanso chegaría aínda o terceiro tanto local, nunha acción de ataque da UD Ribera que acabou provocando un gol en propia meta do Vila do Corpus. Co 3-0, o conxunto rosaleiro marchaba aos vestiarios cunha vantaxe que parecía poñer o encontro moi de cara.  

 Pero o fútbol volveu demostrar que ningún partido está decidido ata o final. Na segunda metade, o Vila do Corpus reaccionou e foi recortando distancias ata completar a remontada e establecer o definitivo 3-3.

 O empate deixou así un sabor inevitablemente agridoce para a UD Ribera, que tivera nas súas mans unha vantaxe de tres goles, pero acabou vendo como o rival igualaba o encontro. Un resultado que puxo o punto final deportivo a unha tarde na que o máis importante, con todo, xa quedara reflectido antes: a capacidade do club para reunir arredor do fútbol a toda unha comunidade.  

Unha tarde para lembrar  

 Presentación e competición quedaron unidas nunha mesma xornada no Campo da Mata. Máis de 400 deportistas, familias, adestradores, colaboradores e afeccionados deron forma a unha tarde de celebración e ilusión, antes de que o Senior “A” tomase o relevo e ofrecese un partido intenso que rematou cun 3-3.

 Foi, en definitiva, unha xornada que serviu para mostrar a dimensión da UD Ribera e para dar o pistoletazo de saída, tamén desde o punto de vista colectivo, a unha nova tempada. O resultado do Senior “A” deixou a sensación de que os tres puntos estiveron moi preto, pero a imaxe das bancadas ateigadas e de toda a familia deportiva reunida no Campo da Mata foi, sen dúbida, unha das mellores noticias da tarde.

DEPORTES

PIRAGÜISMO

BRONCE PARA LUÍS FERNÁNDEZ, NO CAMPIONATO DE ESPAÑA DE SLÁLOM  

Luís Fernández - á der. - con Marc Vicente - no centro - e Azuka Mbelu, coas súas respectivas medallas logradas en C1 ou canoa sénior, na canle de Slálom do Parc Olimpic do Segre, na Seu D´Urgell

Informa (fotos e redacción): Rosa Fernández Carrera

 A semana pasada pechouse a tempada internacional de slálom, e esta semana rematou a nacional co Campionato de España de Slálom, a súa competición máis importante. Tivo lugar na canle de Slálom do Parc Olimpic do Segre, na Seu D´Urgell, o sábado clasificatorias e o domingo finais cos dez mellores tempos de cada categoría.  

 Tan so dous deportistas representaron ao Club Deportivo Miño-Teixugos no evento.  

Luís Fernández

Ainhoa Lameiro

 Luís Fernández, na modalidade de C1 ou canoa sénior, conseguiu con comodidade o pase a finais ao rematar as dúas clasificatorias do sábado co terceiro mellor tempo. O domingo, nas finais Luís fixo de novo unha gran baixada, sen penalizacións, rematando terceiro, por detrás de Marc Vicente e Azuka Mbelu do club local, acadando, por tanto, a medalla de bronce.  

 Nerea Álvarez, en C1 xuvenil, con dúas baixadas moi correctas nunha canle tan complicada, tamén conseguiu o pase a finais. Na final do domingo, rematou novena, posto que da fe do seu bo momento deportivo.  

 Ademais da gran actuación dos teixugos hai que destacar a actuación doutra galega, a canoísta do Piragüismo Penedo, Ainhoa Lameiro, que se proclamou campioa de España de C1 sénior.

OPINIÓN

SOBRE XOA, A MIÑA NENA DO PORRIÑO

Xoa Ocampo Francés y su presentador

Manuel Vázquez de la Cruz

 Orgulloso de quererla mucho, y como ella, de pensar que somos muchos queriendo hacer una democracia mejor. Con mas igualdad, libertad y fraternidad; más de todos y menos de unos pocos. Esos pocos que son buitres o amigos de los buitres y de sus dineros. Muy de los trabajadores y nada de los especuladores con viviendas en las que muchos pensamos como nuestro hogar y ellos en ganar dinero sin limite ni decencia. 

 Me encanta su escrito. Ella es de mi familia. ¡Raúl Francés Valverde, amigo que estás en el cielo laico de nuestro pensamiento, vaya nieta que tienes y vaya sobrina que tengo yo! 

 Porque como ya sabes ella así lo quiso y yo así lo deseé sintiéndome feliz. 

 Pensando en ti, en Elenita Valverde y en tu padre el factor de ferrocarriles compañero de mi padre, vilmente asesinado por desear un mundo distinto a los que el viernes pasado votaron a favor de los ruines de los fondos buitres. 

 Xoa Ocampo Francés, mi sobrina adoptada, escribe desde su corazón bueno, lo que transcribo: 

"El día 23 cambiaron muchas cosas. 

 Había perdido la esperanza, creía que la gente perdiera la empatía, la solidaridad y el espíritu de lucha y me estaba dando pánico que quienes estaban saliendo a la calle y manifestándose fueran personas que lanzaban mensajes de odio. 

 Me venía muchas veces a la cabeza el abuelo y por un lado me alegraba que no estuviera viendo todo aquello, porque sentía que mi generación y las posteriores estábamos fallando a la Memoria, el trabajo y la lucha de todos aquellos que se dejaron la piel y la vida por conseguir unos derechos que ahora se ponían otra vez en juego y parecía que no había enfrente personas que evitaran que los odios nos hicieran retroceder y que volvieran a las calles discursos que hace mucho consiguieran hacer desaparecer del vocabulario, bien fuera porque la gente aprendió a que no eran buenos o porque los pocos que quedaban se avergonzaban de soltarlos en alto. 

 Mari Carmen fue la chispa que prendió a los "humanos" de este país, independientemente de la edad.  

 Dicen que la solidaridad es la ternura de los pueblos y nada puede dar más ternura que una anciana hablando desde el corazón. 

 Los jóvenes contestaron, los mayores, los del medio. 

 Todos sabíamos de los fondos buitres, de lo más cruel del capitalismo, pero nadie estaba preparado para ver como en directo, sacaban de su casa a una anciana, en una camilla para poder especular con su hogar. 

 Cualquiera que tenga un poco de humanidad se pondría como escudo entre esa mujer y quienes quieren hacerle daño. 

 Y ahí habló el pueblo inundando las calles, gritándole a Mari Carmen que no estaba sola y a todas las que vendrían después, que no íbamos a permitir que pasaran por lo mismo. La juventud denominada de cristal no estaba al margen de los problemas sociales de este país como podíamos haber pensado, así lo están demostrando y tengo que reconocer que no paran de ponerme la piel de gallina y de darme esperanza. 

 Gente muy joven desde las acampadas, con sueños, estudiantes y trabajadores que ven que no se podrán independizar por mucho que se esfuercen, porque no va de eso. El alquiler es prohibitivo, trabajes en lo que trabajes. 

 Además confío en que vais aprovechar este movimiento para levantar la voz por otras causas sociales, porque así somos los Ant. 

 Gracias por devolverme la esperanza, por hacer que el espíritu que me hizo llorar en Sol el 15-M esté reviviendo la ilusión de pensar que se pueden cambiar las cosas. 

 No sé que va a pasar, pero con esto ya estáis haciendo historia y devolviendo las ganas de luchar a mucha gente que la había perdido. Sois muchos más que los que estáis en la calle, ojalá poder unirme a vosotros en algún momento, pero tenéis todo mi apoyo y mi admiración. 

 Se lo cuento al abuelo y sé que allá donde esté está orgulloso de vosotros".

RANDUFE (TUI)

A Xuntanza aposta pola continuidade e incorpora novas actividades para o curso 2026/2027

Ricardo Rodríguez Vicente/Randufe

 A Asociación Cultural e Deportiva Xuntanza, de Randufe (Tui), vén de dar a coñecer o cartel de actividades previsto para o curso 2026/2027, unha programación na que a entidade mantén boa parte das propostas do ano pasado e incorpora varias novidades destinadas a ampliar a participación e favorecer a incorporación de novos integrantes.  

 Desde a xunta directiva explican que o obxectivo é dar continuidade ao traballo desenvolvido nos últimos anos, ao tempo que se crean novas oportunidades para que persoas de diferentes idades se acheguen ás actividades culturais e deportivas da asociación.  

 Unha das principais novidades será a posta en marcha de clases de iniciación ao baile folclórico para nenos e nenas. A Xuntanza pretende así crear unha auténtica canteira de baile tradicional e facilitar que os máis pequenos teñan un primeiro contacto coa música e coa danza galegas. As clases desenvolveranse todos os sábados, de 11:30 a 12:30 horas.  

 A programación incorpora tamén unha nova proposta dirixida ao público adulto: os bailes de serán. A actividade, pensada como un espazo para aprender, practicar e gozar do baile en compañía, desenvolverase nunha franxa horaria de 20:30 a 21:30 horas, os martes ou os venres, segundo a organización definitiva.

 O teatro será outro dos ámbitos nos que a asociación quere reforzar a participación das novas xeracións. Con ese propósito, A Xuntanza anuncia a creación de clases de teatro para os máis cativos, co obxectivo de garantir o relevo e dar continuidade a unha actividade que forma parte da oferta cultural da entidade. O día e o horario aínda están por determinar e dependerán da demanda existente.  

 No apartado deportivo, a principal modificación afecta á actividade de pilates, que contará este curso con novo profesor e tamén con novos días e horarios.  

 

 Con estas novidades, a Asociación Cultural e Deportiva Xuntanza encara o curso 2026/2027 coa intención de seguir medrando e consolidando a súa actividade en Randufe, combinando propostas culturais, tradicionais e deportivas e abrindo a programación a participantes de diferentes idades.  

 A entidade anima a veciños e veciñas a coñecer a nova oferta e a participar nas actividades, especialmente nas novas propostas destinadas á infancia e aos adultos.

TUI

Tui acollerá o 5 e 6 de novembro o coloquio internacional ‘O Camiño Portugués. Pasado, presente e futuro dunha singular ruta xacobea’ 

A presentación do coloquio tivo lugar hoxe no Centro Internacional de Recepción de Peregrinos, en Santiago de Compostela

Foto: CdeT

Infogauda/Tui

 Tui acollerá o xoves, 5 e o venres, 6 de novembro o coloquio internacional ‘O Camiño Portugués. Pasado, presente e futuro dunha singular ruta xacobea’. Este evento reunirá na cidade a investigadores, estudosos de universidades de Galicia e Portugal, hospitaleiros, representantes das asociacións de Amigos do Camiño e especialistas de diferentes ámbitos do coñecemento.  

 A presentación do coloquio tivo lugar hoxe no Centro Internacional de Recepción de Peregrinos, en Santiago de Compostela. O alcalde de Tui, Enrique Cabaleiro participou na presentación xunto ao director de Turismo de Galicia, Xosé Merelles.  A cita está impulsada pola Xunta de Galicia, baixo a coordinación do Comité Internacional de Expertos do Camiño de Santiago, e constitúe unha das actividades desenvolvidas no marco deste órgano, principal referencia científica internacional da Xunta en materia xacobea. Conta coa colaboración do Concello de Tui e da Diocese de Tui-Vigo.   

 A evolución recente do Camiño Portugués confirma a súa crecente relevancia, cun ritmo de crecemento na actualidade, cinco puntos. No que vai de ano, máis de 100.000 peregrinos percorreron o Camiño Portugués, un 13% máis, dos que 65.172 foron estranxeiros, o 65%. Entre os mercados internacionais destacan Portugal, cun 11%, Italia, cun 8,4%, e Estados Unidos, cun 7,7%. No conxunto do Camiño de Santiago, máis de 500.000 peregrinos recolleron a Compostela no que vai de 2026, un 8% máis que no mesmo período de 2025.  

 Durante as dúas xornadas, as sesións abordarán diferentes dimensións do itinerario, desde a súa historia e patrimonio artístico ata o seu desenvolvemento económico e a evolución da ruta e da hospitalidade xacobea. Terá unha especial presenza a catedral de Tui, coincidindo co seu 800 aniversario, así como a evolución e as perspectivas de futuro do Camiño Portugués en Portugal e Galicia.  O programa permitirá tamén analizar o papel da hospitalidade xacobea como manifestación representativa do patrimonio cultural intanxible e as posibilidades de crecemento desta práctica ao longo do Camiño Portugués.  

 A celebración do coloquio en Tui pretende poñer de relevo o papel histórico e actual da cidade como punto de conexión do Camiño Portugués e como enclave fundamental na relación entre Galicia e Portugal.  

 O coloquio celébrase nun momento especialmente relevante, na antesala do Xacobeo 2027, e enmárcase nos obxectivos establecidos no Plan Director dos Camiños de Santiago 2022-2027.  

 O coloquio está coordinado por Paulo Almeida, Melchor Fernández e Francisco Singul, membros do Comité Internacional de Expertos do Camiño do Santiago. Nas distintas sesións participarán investigadores, estudosos de varias universidades de Portugal e Galicia, hospitaleiros e membros de asociacións de Amigos do Camiño, especialistas de diversos ámbitos do coñecemento, que debaterán sobre o desenvolvemento da hospitalidade e o seu futuro, a historia e a arte desta ruta, con mención especial á catedral de Tui no seu 800 aniversario, ao desenvolvemento económico do Camiño Portugués, a evolución dos itinerarios e dos seus peregrinos, e as estimacións de futuro do Camiño de Santiago en Portugal e Galicia.  

 Como programa complementario, os participantes realizarán unha visita á catedral de Tui e ao arquivo diocesano e catedralicio da sede episcopal de Tui-Vigo. Ademais, o coloquio renderá homenaxe a unha muller, estudosa, peregrina e pioneira na promoción do Camiño Portugués: Maria da Graça Sánchez da Gama.  

 As persoas interesadas poden inscribirse no enderezo electrónico coloquio.camino.portugues@xunta.gal até o 31 de outubro.

OPINIÓN

Estallido social por la vivienda 

Lucha Internacionalista

 El desahucio de Maricarmen en Madrid ha sido la gota que ha colmado el vaso. Ha hecho saltar la acampada de la Puerta del Sol en Madrid y se ha extendido por todo el Estado un clamor por la vivienda. Estamos hartas de los discursos reaccionarios de la derecha y del neoliberalismo, y de la vergonzosa respuesta de la izquierda parlamentaria. No aceptamos legitimar la especulación ni el derecho de los rentistas a extraer beneficio de nuestra fuerza de trabajo. No aceptamos que la vivienda sea una mercancía sujeta a las dinámicas salvajes del mercado inmobiliario. No aceptamos el discurso de la meritocracia ni la criminalización de quienes no pueden acceder a un alquiler o una hipoteca en condiciones. 

 Según el CGPJ, hace 10 años, el 50% de los desahucios era de alquileres, mientras que en 2025 fueron el 75%. Estos datos están ligados a la pérdida del poder adquisitivo de la clase trabajadora respecto al mercado inmobiliario. La realidad es que en 2000 una persona con contrato indefinido y sueldo medio podía acceder a una hipoteca con 31 años y pagarla en 20 años. En 2025, una persona en las mismas condiciones laborales compra una propiedad con 42 años y tarda 25 años en pagarla. El argumento meritocrático cae por sí solo. Y cae con mayor fuerza cuando se conoce que en el 2025, el 35% de viviendas se pagaron al contado. ¿Cuántas personas, por muchas horas que trabajen, y por mucho que ahorren, pueden pagar al contado un piso? Estos pisos pagados al contado son adquisiciones de grandes propietarios y fondos de inversión, que ahogan a la clase trabajadora con la complicidad del “gobierno más progresista de la historia”. 

 El Estado trabaja al servicio del capital, ejerciendo una violencia institucional estructural sobre la clase trabajadora, y el Gobierno «más progresista de la historia» es cómplice de ello. Reprime mediante los cuerpos policiales a quienes defienden el derecho a la vivienda, como en el desahucio de Maricarmen en Madrid. Avala un poder judicial que ejecuta desahucios incluso con protocolos antisuicidio activados, que acaban teniendo consecuencias fatales como el suicidio de Olga o el de Javier, vecinas de L’Hospitalet. Y mantiene un poder legislativo que lleva siete años protegiendo la acumulación de riqueza de una minoría a costa nuestra. 

 El Gobierno de Pedro Sánchez, ni con Sumar ni con Podemos, no ha puesto freno a la precarización de la clase trabajadora. La ayuda del bono de alquiler joven o la bonificación del IRPF a los rentistas son una transferencia descarada de dinero público a manos privadas. La abstención del PSOE hace dos semanas en la ley para prohibir la compra de pisos por parte de fondos buitre continúa permitiendo la acumulación de viviendas en manos especuladoras. Asimismo, haber dejado fuera de la Ley de Vivienda de 2019 (LAU 2019) los alquileres de temporada o por habitaciones permite que esas mismas manos rentabilicen salvajemente hasta el último metro cuadrado. 

 Otro ejemplo claro es el traspaso de las 40.000 viviendas de la SAREB a Casa 47, la nueva empresa pública estatal que ha sustituido a SEPES. Un modelo que pretende ofrecer vivienda asequible pero que excluye a personas con rentas inferiores a dos veces el IPREM, distribuye los pisos mediante sorteo y externaliza su gestión a servicers y fondos de inversión. Además, durante este traspaso continúan los desahucios y el acoso inmobiliario, en lugar de regularizar la situación de las familias que ya viven allí, tal como exige el movimiento por la vivienda. 

 Ahora el Ejecutivo comunica con orgullo la aprobación del decreto Maricarmen, pero la realidad es que es únicamente fruto de la presión popular. Un decreto que ha dividido en dos, separando del resto de medidas los contratos de alquiler indefinidos, para garantizar que el PNV y Junts lo tumben, una maniobra que ya utilizó el PSOE de Felipe González en 1985 con el Decreto Boyer. El decreto recoge la mayoría de las demandas con diversas medidas. En materia asistencial, frena los desahucios a personas vulnerables hasta 2030, aunque esta medida ya estaba incluida en la moratoria tumbada a principios de este 2026. Además, pasa a regular bajo la LAU de 2019 el alquiler por habitaciones y el temporal, tapando un agujero legislativo que nunca debería haber existido. Para atacar la especulación, prohíbe hasta 2028 que los fondos de inversión compren pisos por un precio inferior al 70 % de su precio de mercado; esta medida va en la dirección correcta, pero se queda muy corta: nosotras pedimos la prohibición total de la venta de pisos a cualquier precio por parte de fondos de inversión. Asimismo, impide a los grandes tenedores subir el precio si la renta ya está por encima del tope de referencia, aunque los topes se hayan estabilizado en valores vergonzosos a precio de mercado. En esta línea, ofrece bonificaciones de hasta el 100 % del IRPF a los rentistas para que no suban o reduzcan un 5 % los precios de los alquileres. ¿No es esto una indemnización? ¿No es esto legitimar la extracción de beneficios a costa del derecho a la vivienda? 

 Desde Lucha Internacionalista nos posicionamos frontalmente contra estas medidas neoliberales y temporales. Es una vergüenza tener que sufragar con recursos públicos a un grupo de parásitos del sistema y continuar permitiendo que la vivienda sea una mercancía más sujeta a las dinámicas capitalistas. El PSOE legisla para gestionar las migajas que quedan del parque de vivienda acumulado en manos privadas. Intenta imponer una falsa paz social, dando paliativos a la clase trabajadora y contentando al gran capital inmobiliario. Pero la realidad es que es una situación insostenible: la vivienda nunca será un derecho garantizado mientras exista el rentismo y se permita que sea un bien de mercado. 

 El Gobierno sabe esto, pero no aborda el problema, y no les convenceremos con buenas palabras ni acuerdos parlamentarios. Debemos obligarles a través de la movilización popular y con una de las herramientas más potentes de la clase trabajadora: la huelga general. La plataforma «Ens costa la vida» ya realizó una encuesta en todo el territorio catalán y encontró una mayoría de la clase trabajadora dispuesta a ir a la huelga por la vivienda. Y si la huelga general no es una realidad hoy en día, es por la connivencia de sindicatos como CCOO o UGT, que llevan años diciendo «todavía no». Para avanzar en la preparación de la huelga general es urgente organizarse en los barrios y en los centros de trabajo y de estudio; necesitamos la confluencia de movimientos sociales, sindicalismo de base y sindicatos de inquilinas, que exijan a la burocracia sindical de CCOO y UGT romper la paz social con los especuladores y fondos de inversión, y que se sumen al clamor popular contra los desahucios y por un parque de vivienda pública. 

 Desde Lucha Internacionalista nos posicionamos junto al movimiento por la vivienda, exigiendo la paralización inmediata de los desahucios, el cierre de los pisos turísticos, la intervención de los precios del alquiler para que no superen el 20 % de los salarios, la expropiación sin indemnización económica de grandes propietarios, fondos buitre y bancos, y un parque de vivienda pública de alquiler social bajo gestión 100 % pública. 

 La lucha por el derecho universal a la vivienda forma parte de la lucha contra el sistema capitalista, y comienza uniendo a todos los sectores laborales y avanzando hacia la huelga general.

TOMIÑO

A memoria de Francisco Rodríguez Otero (Paquiño) de Figueiró reúne a Tomiño arredor dunhas xornadas aos 90 anos do seu asasinato  

• O Concello traballa nun encontro arredor da memoria democrática que reunirá voces da investigación, da xustiza e da defensa dos dereitos humanos. 

Francisco Rodríguez Otero

Foto: Cedida

Infogauda/Tomiño

 Hoxe cúmprense 90 anos do asasinato de Francisco Rodríguez Otero (Paquiño de Figueiró), unha figura fundamental do agrarismo e do galeguismo no Baixo Miño. Con motivo deste aniversario, o Concello de Tomiño está a preparar unhas xornadas de memoria democrática que permitirán recuperar a súa traxectoria e abrir unha reflexión colectiva sobre a represión de 1936, a dignidade das vítimas e a importancia de coñecer o pasado. 

 O encontro, no que se traballa para reunir voces procedentes da investigación, da xustiza, da cultura e da defensa dos dereitos humanos, terá na figura de Paquiño o punto de partida para achegar á veciñanza a historia das persoas que defenderon os dereitos e as liberdades e sufriron a violencia da represión. O Concello está a concretar o programa e a coordinar a participación das persoas convidadas, polo que se dará a coñecer proximamente as datas e os detalles das xornadas. 

 A alcaldesa, Sandra González, destaca que «este aniversario é unha oportunidade para devolverlle a Paquiño o lugar que merece na nosa memoria colectiva e para achegar a súa historia ás novas xeracións. Coñecer o que aconteceu, recoñecer as vítimas e comprender o que defenderon é tamén unha maneira de coidar a democracia que compartimos hoxe». 

 A traxectoria de Paquiño de Figueiró atravesa boa parte das loitas sociais e políticas que marcaron Tomiño nas primeiras décadas do século XX. Participou nas mobilizacións contra os foros e o caciquismo, presidiu a Federación Agraria de Tomiño e exerceu como secretario da Federación Agraria Comarcal de Tui, contribuíndo á organización do campesiñado e á defensa das súas reivindicacións. A súa actividade estendeuse tamén á prensa, como correspondente e colaborador de distintas publicacións e como director de Agro del Miño, vinculada á Federación Agraria de Tomiño. 

 O seu compromiso co galeguismo tivo igualmente un papel destacado na vida política local. Impulsou o Comité Autonomista de Tomiño en 1931 e participou activamente na campaña a favor do Estatuto de Autonomía de 1936, coordinando o comité local e formando parte do traballo desenvolvido no Baixo Miño. 

 A sublevación militar truncou a súa vida e a de tantas outras persoas comprometidas coa sociedade do seu tempo. Detido o 29 de xullo de 1936, Paquiño foi sacado do cárcere de Tui e asasinado en Mondariz o 4 de outubro, xunto co mestre de Forcadela, Hipólito Gallego Camarero; o concelleiro galeguista de Tomiño, Manuel Piñeiro Zúñiga; e os obreiros de Tui, Fernando Rubio Estévez, Domingo Páramos Núñez e Manuel Pérez Besada. 

 Noventa anos despois, o Concello quere que a lembranza destes feitos se traduza nun espazo de coñecemento e diálogo aberto á cidadanía. As xornadas abordarán tamén o valor da memoria no presente, nun contexto no que o avance dos discursos de extrema dereita e a banalización das ditaduras fan necesario seguir defendendo os dereitos humanos e os principios democráticos.

A GUARDA

FÁTIMA RODRÍGUEZ, ELIXIDA POR UNANIMIDADE CANDIDATA DO PSdeG-PSOE Á ALCALDÍA DA GUARDA  

Fátima Rodríguez Marcos, psicóloga e consultora especializada en proxectos de emprego, igualdade de xénero e formación

Foto:PSdeG-PSOE

Infogauda/A Guarda

 A militancia do PSdeG-PSOE da Guarda elixiu por unanimidade a Fátima Rodríguez Marcos como candidata á Alcaldía nas próximas eleccións municipais. A elección produciuse durante a asemblea celebrada o pasado venres, 2 de outubro.  

 Fátima Rodríguez e licenciada en Psicoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela (USC), e consultora española especializada en proxectos de emprego, igualdade de xénero e formación.

 Muller emprendedora. En 2015 fundou e puxo en marcha o seu propio proxecto profesional de consultoría en recursos humanos, Talentea, orientado a axudar ás persoas para alcanzar os seus obxectivos laborais e ofrecer solucións a medida a empresas

 Conta cunha ampla experiencia en orientación e intermediación laboral, prospección de emprego, fomento do autoemprego, desenvolvemento de habilidades sociais, voluntariado e prevención de riscos. A súa actividade está moi ligada á zona de Vigo e a provincia de Pontevedra.

 Fátima Rodríguez agradeceu a confianza recibida e afirmou que afronta esta nova etapa “con moita ilusión, pero tamén cun enorme sentido da responsabilidade”. A candidata sinalou que o seu obxectivo é impulsar un proxecto colectivo, próximo á veciñanza e baseado na escoita e no diálogo.  

 Durante a súa intervención, defendeu a importancia da política como instrumento para mellorar as condicións de vida da cidadanía. “A política ten que servir para transformar, para reducir desigualdades, garantir oportunidades, coidar o público e conseguir que ninguén quede atrás”, afirmou. Entre as prioridades mencionadas incluíu a protección dos servizos públicos, o acceso á vivenda, os coidados, o emprego digno, as oportunidades para a mocidade e o apoio ás persoas maiores, ao comercio local e ao tecido asociativo, cultural e deportivo.  

 Fátima Rodríguez explicou que a súa decisión de presentarse como candidata está relacionada co seu vínculo persoal co municipio.  

 “A Guarda é o meu pobo. É onde está a miña xente, onde traballo, onde crío ao meu fillo, onde están gran parte dos meus recordos e onde quero seguir construíndo o meu futuro. E cando queres tanto un lugar, non podes conformarte cando sabes que pode estar mellor”, declarou.  

 A candidata considerou que A Guarda ten potencial para seguir avanzando e defendeu a necesidade de contar cun Concello “máis próximo, máis áxil e máis ambicioso”, tanto na atención ás necesidades cotiás como na planificación do futuro.  

 Entre os retos sinalados figuran facilitar que a mocidade poida desenvolver o seu proxecto de vida no municipio, apoiar as familias e as persoas maiores, mellorar os servizos públicos, impulsar o comercio e a hostalaría e reforzar os ámbitos cultural, deportivo e asociativo.  

 De cara ás eleccións municipais de 2027, Rodríguez subliñou o carácter colectivo do proxecto. “Non quero ser a candidata do ‘eu vou facer’. Quero ser a candidata do ‘imos facer’”, afirmou. Neste sentido, anunciou a súa intención de formar “un equipo forte, aberto, con experiencia e tamén con moitas caras novas”, que manteña o contacto coa veciñanza e incorpore diferentes perspectivas.  

 A candidata comprometeuse a afrontar esta etapa con “traballo, honestidade, proximidade e compromiso” e animou a militantes e simpatizantes a participar na elaboración do proxecto socialista para o municipio.  

 “Quero que fagamos isto xuntas e xuntos, que construamos un proxecto do que nos sintamos orgullosos e que cada vez máis xente da Guarda vexa en nós unha alternativa seria, próxima e con ganas de transformar este pobo”, concluíu.

DEPÒRTES

BALONMÁN FEMININO

O Atlético Guardés despídese da European League (26-31; 61-54 global) 

• O equipo baixomiñoto volveu caer este domingo ante un Boden que confirmou a súa superioridade do primeiro partido, despedíndose así da European League na súa primeira eliminatoria  

• O Atlético Guardés non deixou de crer e pelexou cada minuto, chegando a estar por diante e a ter boas recuperacións por intervalos grazas a unha defensa adiantada e a un espírito que non decaeu no pavillón da Sangriña 

Ao remate do encontro as xogadoras do Boden Handboll IF celebraron a súa vitoria na eliminatoria

Fotos: SportCoeco

As xogadores do Boden Handboll IF ao carón dos integrantes da Pena O Inferno

As xogadores do Atlético Guardés agradeceron o apoio dos seareiros

Redacción Deportes/A Guarda

 O Atlético Guardés confirma a súa inferioridade e cae de novo ante o Boden Handboll sueco, despedíndose do seu futuro na EHF European League por esta tempada. Un partido de volta de novo moi físico e esixente durante os 60 minutos deixou moi por encima ás nórdicas, sumando á súa renda de dous goles do primeiro partido outros cinco no marcador final (26-31; 61-54 global). O equipo baixomiñoto non baixa a cabeza e céntrase agora nas competicións españolas. 

 O encontro non comezou cun liderado claro, senón que estivo moi disputado durante os seus primeiros minutos. Pronto volveu aparecer Börjesson baixo paus con intencións de meterse no peto de novo ao ataque local. Pero a confianza guardesa non se viu minguada e ao minuto 9, unha recuperación de Noelia Solla que despois puido transformar en gol con asistencia de Ceci Cacheda anotaba o 4-5, para que unha parada de Ana Marín e o seguinte gol de Blazka Hauptman marcasen o primeiro empate (5-5, min. 10).  

 Tres perdas consecutivas de mans suecas daban esperanzas ao anfitrión, xunto cunha porteira malagueña tamén bastante metida no partido neste comezo. Instantes despois, a base de seguir apertando, o Atlético Guardés colocábase por primeira vez por diante (7-6, min. 13).  

 Pero as rivais nórdicas pronto identificaron os seus erros para corrixilos de inmediato e envorcar a balanza cara ao seu lado. Fisicamente, tiñan as de gañar, tal como sucedese no primeiro encontro, e dous roubos de balón practicamente seguidos volvían abrir un oco perigoso e obrigaban a Prades a parar o tempo por primeira vez (9-12, min. 18).  

 A partir de aí, o encontro púxose costa arriba para o equipo baixomiñoto. A actuación arbitral comezaba a poñer dos nervios ás galegas (e a toda a bancada ao seu favor) e minutos despois a renda crecía, coas exclusións de Nerea Gil primeiro e de Hauptman despois deixando ao anfitrión en dobre inferioridade. Prades volvía solicitar o tempo morto, intentando frear a dinámica que estaba a tomar o duelo (10-14, min. 25). Pero non houbo xa moito que facer antes do descanso, a pesar de que as locais se deixasen a alma por cada balón, e ambos os equipos fóronse aos vestiarios con cinco tantos de diferenza (13-18, min. 30).  

 A segunda parte foi máis positiva para o equipo de azul, que propuxo unha defensa avanzada practicamente a 3-3 que, agora si, poñía en verdadeiros aprietos ás escandinavas. Con todo, a pesar de numerosos bos minutos a nivel defensivo, o ataque seguía conxestionado, repetíndose os erros no lanzamento desde os extremos e véndose todas as xogadoras moi asoballadas pola agresiva barreira rival- Acabábase o tempo, e o bo ritmo guardés que parecía que podía chegar a algunha parte víase embazado por dúas exclusións moi próximas de Solla (17-24, min. 39).  

 Con ela e Hauptman xa na corda frouxa, a defensa miñota non tiña outra cousa que intentar que seguir apertando. Á desesperada, fixeron perder ao Boden varios balóns despois transformados, pechando o oco aos poucos cun parcial 4-1 que fixo soñar á bancada durante uns instantes (21-24, min. 43).  

 Pero o último cuarto sería unha mostra máis da tónica de todo o partido. As visitantes eran simplemente superiores, vencendo no aspecto físico do ataque e aguantando todos os un contra un defensivos con maior facilidade. E aínda que Sabina Mínguez freou balóns importantes na segunda metade, tanto os erros no lanzamento como o acerto da gardameta rival impediron que as paradas da mislateña puidesen ter máis efecto.  

 A destacar, a tarxeta vermella de Noelia por acumulación de exclusións e, nun ton máis positivo, os minutos que puido sumar a xuvenil Sabela Lomba, competindo de ti a ti e sumando sensacións contra xogadoras de experiencia e envergadura.  

 O tempo terminou o soño europeo do Atlético Guardés desvaneceuse, a pesar dos intentos ata o final, co único consolo de pelexar durante 120 minutos de altísimo nivel e sen perder a esperanza nin un deles (26-31; 61-54 o global). Agora, a centrarse nas competicións nacionais, coa visita ligueira do Beti-Onak o vindeiro sábado á Sangriña como primeira cita importante.   

Balonmán Atlético Guardés (13+13): Rosane Serrano (3), Blakza Hauptman (3), Cecilia Cacheda (4), Nerea Gil (2), Ania Ramos (2), Aintzane García, Noelia Solla (1), África Sempere (2), Silvia Leiras, María Palomo (4), Cristina Cifuentes (2), Carme Castro (1), Daniela García (1), Sabela Lomba, Ana Marín (p.) e Sabina Mínguez (p.).  

Boden Handboll IF (18+13): Isabelle Andersson (2), Carla Thomsen (4), Mia Lagumdzija (8), Lina Lützhoft (3), Ida Lindlöf (4), Frida Höglund (4), Sofie Börjesson (p.), Nicoline Vendelborg (1), Lorin Sendi (2), Donna Bakker (2), Line Hegglund, Sara Nordström, Elsa Öst (1), Moa Nilsson e Selma Hasanbegovic (p.).  

Marcador cada cinco minutos: 2-3, 4-5, 7-8, 10-12, 10-13, 13-18, 16-20, 18-24, 22-25, 23-27, 24-29, 26-31.   

Árbitros: Alexandre Bragança e Hugo Xavier Dias. Amoestaron con tarxeta amarela ao visitante José Ignacio Prades (adestrador) e excluíron con dous minutos ás locais Blazka Hauptman (2), Nerea Gil e Noelia Solla (3) e ás visitantes Frida Höglund (2) e Lorin Sendi. Expulsaron con tarxeta vermella por acumulación de exclusións á local Noelia Solla (min. 54).  

Incidencias: Partido de volta da Round 2 da EHF European League, disputado no pavillón da Sangriña.    

SALCIDOS (A GUARDA)

Rodrigo García gaña o 2º Concurso de Escultura en Pedra  

• A obra Muller deitada, do canteiro de Canido (Vigo), foi distinguida co primeiro premio do certame, celebrado este sábado no Parque do Monte Torroso no marco da Festa Cultural Gastronómica de Salcidos  

Cuqui Piñeiro felicitando a Rodrigo García, gañador do 1º premio do Concurso de Escultura en Pedra

Fotos: infogauda

No centro da imaxe, os tres canteiros premiados nesta edición, xunto con membros da xunta reitora da Comunidade de Montes de Salcidos e o concelleiro Isidro Lomba Lorenzo, en representación do Concello da Guarda

Ricardo Rodríguez Vicente/A Guarda

 A pedra volveu converterse este sábado en protagonista no Parque do Monte Torroso, onde se celebrou o 2º Concurso de Escultura en Pedra, unha das actividades destacadas da Festa Cultural Gastronómica 2026, organizada pola Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Salcidos.  

 Nove canteiros participaron nesta segunda edición do certame, achegándose ata Salcidos desde diferentes puntos do sur de Galicia. Entre os participantes houbo artistas procedentes de Santiago de Compostela, Canido (Vigo), Reboreda (Redondela), Salceda de Caselas, Gondomar, Tui e Camposancos (A Guarda), que durante a xornada traballaron a pedra ante a mirada atenta dun numeroso público.

 Unha vez concluído o tempo establecido pola organización, chegou o momento da deliberación do xurado, integrado por Cuqui Piñeiro Álvarez, de Artebronce, de Goián; Chuny Vázquez Vicente, pintora e poeta; Beti Rey Ferreira, xornalista da Radio Municipal de Tui; Genaro Alonso Martínez, escultor da Guarda; e Ricardo Rodríguez Vicente, cronista de A Guarda.  

 Tras examinar as obras realizadas, o xurado acordou conceder o primeiro premio, dotado con 500 euros, a Rodrigo García, de Canido (Vigo), pola súa obra Muller deitada. O segundo premio, de 300 euros, foi para Nicolás Rincón, de Reboreda (Redondela), pola escultura Carneiro, mentres que o terceiro premio, dotado con 200 euros, correspondeu a Juan Vázquez, de Tui, pola obra Caracol.

Nove artistas e unha homenaxe á creación local  

 Entre os participantes nesta edición atopábase tamén Mónica Taboada, coñecida artisticamente como Puntal, pintora e creadora plástica natural de Camposancos, que se sumou así a un concurso que pretende consolidarse como unha das propostas artísticas da Festa Cultural Gastronómica.  

 Cómpre salientar tamén a presenza de tres canteiros procedentes de Tui, localidade que achegou o maior número de participantes a esta segunda edición.  

 A actividade espertou un notable interese entre os asistentes. Tanto durante o proceso de execución das esculturas como no posterior acto de entrega dos premios, o recinto rexistrou unha importante afluencia de público. Os aplausos dos presentes puxeron de manifesto o interese suscitado polo traballo dos canteiros e pola transformación dos bloques de pedra en auténticas pezas artísticas ao longo da xornada.

Música para acompañar a festa  

 A programación deste sábado completouse na tardiña con dúas actuacións musicais. Sobre o escenario pasaron a Banda de Gaitas Arume, de Malvas (Tui), e o Grupo QuédeQué, do Rosal, que puxeron a nota musical a unha xornada marcada pola cultura, a artesanía e a gastronomía. 

 

Un momento da actuación da Banda de Gaitas Arume, de Malvas

Algunhas das obras de Genaro Alonso que están expostas na Casa de Montes de Salcidos

 A Festa Cultural Gastronómica de Salcidos continuará este domingo cunha nova xornada de actividades. A partir das 10:00 horas, o público poderá asistir a unha exhibición de talla en madeira con motoserra, a cargo do polifacético artista Marcos Escudero, nunha demostración que permitirá comprobar en directo a transformación dun tronco de madeira de piñeiro nunha peza artística.  

 Pola tarde, ás 18:00 horas, será a quenda do Trío Luetto, mentres que ás 19:00 horas actuará Os Ventos do Minho, de Guillarei, con repertorio de música folk e contemporánea.

 A proposta gastronómica volverá ter tamén un papel protagonista, con comida a prezos populares, na que non faltarán o porco ao espeto, a zorza, a tortilla e as pizzas, ademais doutras propostas, acompañadas de bebida.  

 Para facilitar a asistencia, o recinto dispón de carpa e amplos espazos de aparcadoiro, nunha festa que volve combinar arte, música, gastronomía e participación veciñal no contorno do Monte Torroso.