DEPORTES

 BALONMÁN FEMININO

O Guardés asalta Michalovce e roza o título europeo

• O equipo baixomiñoto golpeou primeiro este domingo na súa visita a Michalovce, como parte do primeiro asalto da final da EHF European Cup polo título (20-24)  

• O partido viviu bastantes altibaixos, deixando ver a capacidade de reacción das locais en momentos clave, aínda que con liderado guardés en practicamente todo momento. O despegamento baixomiñoto consolidouse nos minutos finais 

• As extremos Mendoza e Ramos (6 e 4 goles respectivamente) brillaron no ataque, liderado por Sancha (5). Balzinc foi escollida mellor xogadora do encontro con 11 paradas 

• As de Ana Seabra buscarán referendar a súa vantaxe na final decisiva polo seu segundo título o vindeiro domingo 24 ás 19.00 horas na Sangriña 

Seareiros, xogadoras, persoal técnico e directivos do Mecalia Atlético Guardés celebrando a vitoria lograda no primeiro capítulo da final da EHF European Cup

Foto: Club Balonmán Atlético Guardés

Redacción Deportes/Michalovce

 Ao Mecalia Atlético Guardés sepárano 60 minutos da historia. As de Ana Seabra asaltaron o Chemksotav Aréna eslovaco este domingo para levarse sen indicio de dúbida o primeiro capítulo da final da EHF European Cup ante un MSK IUVENTA Michalovce con gran capacidade de reacción, pero globalmente por detrás das galegas. O inicio forte deu confianza ás de Ana Seabra e disipou os nervios, pero o anfitrión mostrou ganas de equilibrar a balanza levando o encontro a distancias mínimas ao descanso (11-12), e manténdoas durante moitos compases. Pero o Mecalia, coa tixola polo mango en case todo momento, consolidou a súa superioridade cara ao epílogo do encontro ata conseguir pechalo de forma brillante por catro goles de vantaxe (20-24) da man dun ataque liderado por María Sancha e materializado polos extremos de Ania Ramos e Jazmín Mendoza. Amandine Balzinc, con 11 paradas, foi premiada ao final do encontro, como a máis salientable do cadro mecaliano. O Guardés deberá referendar agora o seu liderado no apoteósico encontro decisivo da eliminatoria, o vindeiro domingo, 24 de maio, ás 19.00 horas ante unha A Sangriña que xa soña con vivir un novo capítulo na historia das súas. 

 O primeiro gol desta final europea demorouse varios minutos en chegar, quedando os balóns atrapados no choque de dous grandes titáns defensivos, e fíxoo da man dunha Ania Ramos que conseguía materializar o primeiro achegamento real das súas á portería rival (0-1, min. 4). O anfitrión, pola súa banda, acumulaba xa hoxe por hoxe inicial catro intentos cara á rede de Balzinc, todos eles frustrados por un ou outro motivo. Non se estrearon as eslovacas no marcador ata tres minutos despois na súa primeira ocasión desde os sete metros, instantes despois de que María Sancha fixese o propio (1-2, min. 6). 

 A partir deste intre as de Ana Seabra colleron pulo e seguiron construíndo este gran comezo de partido, aproveitándose de varios desaxustes na ofensiva local para conseguir dúas oportunidades directas ao marcador. Un 0-2 demoledor que deixaba ao Michalovce con apenas un 17% de acerto nestes primeiros compases, obrigando ao seu adestrador para solicitar o primeiro tempo morto (1-4, min. 8).  

 Continuou o encontro marcado por un gran nivel defensivo por ambos os bandos. O conxunto eslovaco ofrecía unha barreira aberta que presionaba a todas as pretendentes galegas, ocasionando pases forzados e máis dun roubo consecuente. E foi aí cando o talón de Aquiles que supuxera ata entón o marcado desacerto no lanzamento para as locais desapareceu, a partir dun rexeite de Sabovová nos sete metros, quen iniciou o camiño dun 5-2 que levaba o encontro a táboas por primeira vez desde o comezo (6-6, min. 14). Unha reacción traballada e impactante por parte das anfitrioas, capaces de superar unha defensa guardesa implacable nos instantes previos, e que levaba agora á técnica baixomiñota a parar o crono. 

 Tocaba reaxustar a ofensiva guardesa para tratar de igualar o ritmo. E logrouse grazas á achega de Jazmín Mendoza desde o extremo, artífice da resposta das de Seabra en canto o rival eslovaco ameazaba con tomar a dianteira (8-8, min. 19). Nestes instantes este partido de ida era xa todo unha tira e afrouxa entre ambos os bandos, co anfitrión mandando e o baixomiñoto respondendo o instante, pero sen que ningún dos dous dominase por completo. 

 Unha situación que só durou ata que o Guardés aprendeu a aproveitarse dos pequenos ocos na barreira anfitrioa, e á súa vez, dunha marcada ausencia das dúas gardametas do IUVENTA: nin a habitualmente potente Yablonska nin a súa compañeira Jakubíková ao cambio sumaron entre as dúas nin unha soa parada ata entón, deixando vía libre para a chegada de goles con acento galego; chegada a contagotas, pero suficiente para comezar a marcar a diferenza (9-11, min. 21). 

 Diferenza, con todo, mínima nun encontro de altibaixos en que as cousas parecían cambiar con moita fraxilidade. O Michalovce puido crecer desde os sete metros, mentres o equipo da Sangriña topábase agora de bruzos cunha Jakubiková que sumou catro paradas case consecutivas unha vez entrou en calor sobre o 40x20. Apenas houbo cambios xa no luminoso ata o descanso, que chegou con renda mínima para as de Ana Seabra despois duns 30 primeiros minutos moi traballados (11-12, min. 30). Faltaría recalibrar algúns axustes ao regreso dos vestiarios para amarrar un mellor resultado para a semana que vén, pero recollendo as boas sensacións obtidas nun inicio de eliminatoria, ata o de agora e polo xeral, controlado. 

 A continuación pillou frío a un Mecalia que se reestreou sobre a pista perdendo o esférico nos seus tres primeiros intentos ofensivos, e desaproveitando así a exclusión de Kompaniiets con que as eslovacas iniciaban o período. E aínda que si funcionaba a defensa en xogo, o primeiro en golpear foi o IUVENTA desde o seu enésimo penalti e da man dunha Aline Bieger que empataba o partido de novo (12-12, min. 34).  

 Puido ser máis grave o reinicio para as guardesas, de non ser por unha Amandine Balzinc que estaba a ser un factor diferencial como tantas veces este curso, con sete aparicións xa baixo paus. Pero polo demais, tivo que esperar oito minutos o Guardés para recuperar a efectividade goleadora, desbloqueando Cacheda e Mendoza por fin o ataque xusto despois do cartón vermello da mesma Kompaniiets por acumulación de exclusións (12-13, min. 38).  

 Apertaba os dentes o equipo baixomiñoto buscando facerse grande a partir da nova oportunidade do +3 que abría Elena Martínez de penalti. Pero non permitía o seu despegamento o conxunto local, capaz de responder a cada pouco para manter a renda controlada e, de novo, recuperar as táboas (15-15, min. 43).  

 Xusto cando parecía estancado o encontro e que non acababa de consolidar o seu dominio o Mecalia, atoparon a clave as de Ana Seabra para encadear un 0-3 demoledor que levaba por fin o marcador a distancias máis interesantes (15-18, min. 47). Chamaba de novo Jan Novák ao tempo morto ante o marcado bloqueo defensivo das súas.  

 Pero de pouco serviu a chamada de atención, pois seguían poñendo agora as cousas máis sinxelas as eslovacas a un equipo baixomiñoto que completaba xogada ensaiada tras xogada ensaiada, e seguía estirando o resultado cara ao epílogo do partido (16-21, min. 50). Repartíanse os goles as extremos  Mendoza e Ramos e dirixían con brillantez Sancha e Hauptman desde a primeira liña, con Martínez e Palomo compensando a grave defensa con certas accións que tamén sumaban ao ataque. Todo funcionaba de perlas no Guardés, e Ana Seabra decidiu utilizar o seu primeiro tempo morto do período para pedir calma e chamar a continuar co terreo labrado.  

 Para a súa sorpresa, a decisión da técnica portuguesa revitalizou a un Michalovce que parecía outro ao reinicio. Yablonska recuperou a lucidez baixo paus e frustrou dúas oportunidades baixomiñotas, mentres a barreira eslovaca volvía ás andadas e facíase con varios contragolpes para certificar un 4-0 que impedía dalas por mortas (20-21, min. 56).  

 Os compases finais apuntaban a ser de todo ou nada para ambos os conxuntos. María Palomo iniciou o camiño e o risco do ataque a sete que probaba agora Seabra deu os seus froitos con algo de paciencia, deixando o segundo acerto baixomiñoto fronte a un cero local que levaba a Novák a esgotar os seus privilexios sobre o cronómetro (20-23, min. 58). No minuto e medio restante, un erro cedeu a última posesión do IUVENTA ás guardesas, dando pé a que o banco galego imitase ao seu análogo para planificar a ocasión concluínte. Cecilia Cacheda mandou e Blazka Hauptman seguiu para executar á perfección a folla de roteiro e pechar este primeiro asalto finalista con catro goles importantísimos de vantaxe ante un rival eslovaco que foi capaz de remontar seis en semifinais (20-24, final). Por diante, 60 minutos de liderado que referendar da man de toda unha A Sangriña que xa quere rozar cos dedos o segundo título da historia do seu Club.      

MSK IUVENTA Michalovce (11+15): Aline Bieger (6), Martina Popovcová (3), Karina Soskyda (3), Dorota Bacenkova (1), Irina Yablonska (p.), Barbora Jakubíková (p.), Emma Lukácová (p.), Emilia Kowalik (2), Anastasiia Lazorak, Andrea Brajovic, Iryna Kompaniies, Tamara Geffertová, Juliana Costa Pereira e Barbora Sabovová (5). 

Mecalia Atlético Guardés (12+14): Sabina Mínguez (p.), África Sempere, Jazmín Mendoza (6), Blazka Hauptman (3), Lorena Téllez, Cecilia Cacheda, María Palomo (3), Rosane Serrano, Elena Martínez (3), Cristina Cifuentes, Carme Castro, Nerea Gil, Ariana Portillo, María Sancha (5), Ania Ramos (4), Amandine Balzinc (p.).   

Marcador cada cinco minutos: 1-1, 1-2, 5-3, 7-4, 9-7, 11-7, 14-9, 16-12, 18-16, 22-18, 25-20, 26-21. 

Árbitros: Georgiana Murariu e Mihaela Chiruta (Romanía). Excluíron con dous minutos ás locais Iryna Kompaniiets (3, cartón vermello por acumulación no minuto 37), Karina Soskyda e Juliana Costa Pereira; e á visitante María Palomo.  

Incidencias: Partido de ida da final da EHF European Cup 2025/2026, disputado no Chemkostav Aréna de Michalovce (Eslovaquia).

A GUARDA

A vela do Piueiro ondea en terra para homenaxear a Begoña Caamaño no Día das Letras Galegas  

•  A Asociación Piueiro arría a súa vela, coa cara de Rosalía de Castro e o lema “Eu son libre”, e faina ondear en terra, na Guarda, para sumarse á homenaxe que as Letras Galegas 2026 lle renden á escritora, xornalista e feminista viguesa Begoña Caamaño  

A vela do volanteiro Piueiro, en Chan de Conde

Vista da vela do Piueiro dende O Pirún

Mar Bermúdez/A Guarda

 A vela adoita estar na auga. Este ano non. Cada Día das Letras Galegas o volanteiro Piueiro sae a navegar coa efixie de Rosalía de Castro izada ao vento, e este 17 de maio a Asociación Piueiro fixo o contrario: arriouna e plantouna en terra, na Guarda, para que ondee diante da xente e nomee a quen toca lembrar en 2026, a escritora e xornalista viguesa Begoña Caamaño. 

 A vela estreouse o 17 de maio de 2020, tamén nun Día das Letras Galegas. Leva o rostro de Rosalía e tres palabras que veñen de Lieders, o artigo que a autora publicou en 1858 e que pasa por ser o primeiro manifesto feminista escrito en Galicia: “Eu son libre”. Desde aquela ondea de porto en porto, da Guarda a Pasaia polo que sacala da auga e fincala en terra non é un xesto calquera para a xente do mar.  

 A escolla ten lóxica. Rosalía foi a primeira homenaxeada das Letras, en 1963. Begoña Caamaño (Vigo, 1964; Santiago de Compostela, 2014) é a de 2026. Entre as dúas hai un fío que a vela deixa ver: a palabra como ferramenta de liberdade, e unha mirada feminista que lle atravesa toda a obra. Caamaño foi voz da Radio Galega máis de dúas décadas, traballou no Diario Cultural e dirixiu programas propios. Chegou tarde á narrativa, pero deixou dúas novelas que lles dan a volta aos grandes mitos desde o lado das mulleres: Circe ou o pracer do azul (2009), que regresa á Odisea, a viaxe por excelencia do mar, e Morgana en Esmelle (2012), en diálogo coa materia de Bretaña e con Cunqueiro. 

 De aí o acto. Unha vela que adoita levar Rosalía polo mar queda este ano en terra para nomear tamén a Caamaño. Dúas escritoras, dous tempos, a mesma corrente: a lingua e a liberdade das mulleres. E por baixo de todo, o que move a Piueiro desde o principio, que a tradición mariñeira non se perda.  

 “Unha vela está feita para o vento, non para o chan. Deixala quieta en terra xa di moito”, conta Joaquín Cadilla Castro, presidente da Asociación Piueiro. “Este ano a figura homenaxeada pedíao. Rosalía abriu as Letras en 1963 e agora tócalle a Begoña Caamaño, coa mesma teima de fondo, a palabra que libera. E o que nos move desde o primeiro día non cambia, que a tradición mariñeira non se perda”. 

A Asociación Piueiro e a tradición mariñeira 

 A Asociación Cultural de Embarcacións Tradicionais Piueiro, da Guarda, recuperou e mantén o Piueiro, un volanteiro do que hai referencias desde o século XVII, que viviu o seu mellor momento no XIX e que case desaparece a comezos do XX coa chegada dos arrastreiros. O que persegue a asociación, por riba de calquera outra cousa, é que non se perda a tradición mariñeira. Por iso navega a vela, divulga o patrimonio do mar galego e leva o volanteiro a encontros de embarcacións tradicionais dentro e fóra de Galicia.

A GUARDA

As gaivotas colonizan os tellados da Guarda e multiplican as queixas veciñais

• Desde o Concello non hai a máis mínima sensibilidade cos veciños afectados

 

A presenza de gaivotas nas cubertas de inmobles de A Guarda vén sendo habitual

Foto: Florentina Andrés

Infogauda/A Guarda

 A Guarda vive unha primavera marcada polo incremento de niños de gaivota - maioritariamente Larus michahellis -  en cubertas de edificios comunitarios e vivendas unifamiliares, unha situación que desde fai anos preocupa á veciñanza directamente afectada, ainda que semella que a esa preocupación non son sensibles nin os responsables municipais, nin os autonómicos. O fenómeno, cada vez máis habitual nas vilas costeiras galegas, tradúcese en ruídos continuos tanto durante as horas diurnas como nas nocturnas, especialmente na madrugada, acumulación de excrementos, sucidade en patios e balcóns, atoamento de caleiros e baixantes de augas pluviais, rotura de elementos das cubertas das vivendas e mesmo episodios de comportamento agresivo durante a época de cría.

 Nos últimos anos, residentes de diferentes zonas do casco urbano guardés advertiron da presenza estable destas aves nos tellados, especialmente en inmobles próximos ao porto e ás áreas máis próximas á costa. En moitos casos, os veciños - e mesmo coñecidos activistas medioambientais - aseguran que as gaivotas regresan ano tras ano aos mesmos puntos para aniñar, aproveitando a tranquilidade das cubertas e a proximidade de alimento.

 A problemática afecta, como decimos, tanto a comunidades de propietarios como a vivendas particulares. En edificios colectivos, as queixas céntranse nas molestias acústicas e nos danos ocasionados en tellados, canalóns e antenas. Nas casas unifamiliares, os propietarios denuncian tamén a sucidade constante en terrazas e vehículos, así como a dificultade para retirar os niños sen autorización administrativa.

 Diversos concellos galegos xa desenvolveron campañas de control da poboación de gaivota patiamarela mediante a retirada controlada de ovos e a supervisión de niños en cubertas urbanas, sempre baixo autorización ambiental da Xunta de Galicia. No concello de A Guarda, nin os gobernos municipais precedentes nin o actual, deron pasos nese sentido. E decir, a inacción máis descarada. 

 A normativa autonómica lembra que as aves silvestres e os seus niños están protexidos, polo que non se poden retirar nin manipular de maneira particular sen autorización expresa dos organismos competentes. Ao mesmo tempo, as ordenanzas municipais sobre ruídos e convivencia establecen a obriga de evitar molestias continuadas á veciñanza, especialmente durante o horario nocturno.

 Ante esta situación, algúns veciños reclaman a posta en marcha dun protocolo específico no municipio que permita actuar de forma coordinada durante a época de nidificación, mentres outros apostan por medidas preventivas como sistemas disuasorios nas cubertas, melloras na xestión dos residuos urbanos e campañas de sensibilización cidadá para evitar alimentar ás aves.

 Especialistas en control ambiental sinalan que o aumento da presenza de gaivotas en núcleos urbanos responde á facilidade para atopar alimento e espazos seguros para criar, unha tendencia crecente en numerosas localidades costeiras de Galicia.

 En Galicia non existe un listado oficial único e actualizado de todos os concellos con protocolo específico para a retirada de niños/crías de gaivotas, pero si hai varios municipios costeiros que teñen campañas ou servizos documentados de control poboacional e retirada de niños, ovos ou polos de gaivota patiamarela.

Os casos máis claros e documentados son:

• Vigo — o Concello leva anos realizando campañas de control de gaivotas urbanas, incluíndo retirada de niños e ovos en tellados, con autorización da Xunta.
• A Coruña — existe un servizo municipal histórico de control de aves urbanas que inclúe inspección de tellados e retirada de niños de gaivota.
• Pontevedra — o Concello impulsou campañas específicas contra a superpoboación de gaivotas no casco histórico, con retirada de niños e ovos mediante empresas autorizadas.
• Viveiro — probablemente o caso mellor documentado da provincia de Lugo; o Concello chegou a retirar centos de niños, ovos e polos mediante unha empresa especializada autorizada pola Xunta. 

 Noutros concellos costeiros tamén hai actuacións puntuais, pero non sempre aparecen formalizadas como “protocolo municipal” público.  

A maioría destas intervencións dependen de: autorización da Xunta de Galicia, campañas estacionais (primavera-verán), contratos con empresas especializadas en control de fauna urbana.  

 Ademais, moitos concellos só actúan:  cando hai risco sanitario ou de seguridade, en edificios públicos, ou tras denuncia veciñal.

A GUARDA

Xa está na rúa O Balueiro

• Un periódico quincenal para pór en valor toda a riqueza de A Guarda e súa contorna

Vista parcial das persoas asistentes ao acto de presentación do periódico O Balueiro ollando exemplares do nº 0

Fotos: Cedidas

Infogauda/ A Guarda 

 A aparición dun periódico quincenal nunha vila pequena como A Guarda, na que houbo varias cabeceiras - La Voz del Tecla, Heraldo Guardés, Nuevo Heraldo, Presente, Nosa Lucha, A Voz do Miño,...- pode entenderse como unha expresión de dinamización cultural e de recuperación do espazo informativo e mesmo da memoria local. Dese xeito, a edición, publicación, distribución e venda dun novo periódico quincenal evidencia a persistencia dunha demanda social de información e identidade comunitaria, mesmo despois da desaparición das cabeceiras anteriormente mencionadas.

 Por iso, despois de varias décadas sen un periódico impreso, editado na nosa vila, é moi alentador informar que no día de onte, venres, 15 de maio ás 20.00 horas, no Centro Cultural de A Guarda, levouse a bo termo a presentación dun periódico quincenal en papel, O Balueiro, que nace coa intención de pór en valor toda a riqueza deste recuncho galego, A Guarda. 

 Os artífices do proxecto, Alberto Carreira (Berto Pirata) e María Salinas García, foron presentados polo alcalde da vila, Roberto José Álvarez Carrero, que debullou os principais aspectos biográficos de ambos os dous. 

 A continuación, María Salinas anunciou tamén a presentación dunha asociación cultural co mesmo nome (O Balueiro) e as futuras propostas que queren levar a cabo na vila, e defendeu que, “nun mundo cada vez máis tecnolóxico, ler e escribir é un acto de rebeldía”. 

 Marisol Diz Amil, a encargada da Biblioteca Pública Municipal de A Guarda, leu un texto co que deu paso a Alberto Carreira, quen comezou falando de A Guarda como unha vila que cura a alma e despois se centrou nas diversas seccións que compoñen o periódico. Alberto informou tamén que ademáis do xornal, creouse unha páxina de Facebook con contidos novos. 

 Mentres se desenvolvía a charla, os autores da mesma pasaron un xornal entre os asistentes para que o asinaran ou deixaran algún comentario.  

 O momento álxido da presentación chegou co visionado dunhas imaxes enviadas por un dos guardeses máis internacionais: Jorge Rodríguez Alonso (Jorge Laguardia), residente en Menorca (Illas Baleares) e director de Cultchachacha,  que entrou a través dun vídeo cos mellores desexos cara a este proxecto e coa intención de darlle unha sorpresa a súa nai, sentada na primeira fila. 

 Os, arredor de cen asistentes, presentes no evento saíron da sala con cadanseu exemplar do nº 0 do periódico, de balde, pequeno agasallo co que a organización quixo agradecer a asistencia. 

 Desde hoxe, O Balueiro véndese nas librerías e quioscos de A Guarda, pero tamén en eventos deportivos do Mecalia Atlético Guardés e do Sporting Guardés, como forma de apoiar o deporte local, e na carnicería Villa da praza de abastos.  

 Berto e María móstranse contentos pola boa acollida da veciñanza e xa contan cos primeiros suscriptores e anunciantes. Declaran que están abertos a propostas e suxestións, pois O Balueiro “está feito con anaquiños de todos vós”.

 Desde este xornal dixital transfronteirizo desexámoslle boa proa a O Balueiro e a seus editores, colaboradores, anunciantes e lectores.

OPINIÓN

De la especulación al desalojo de 1.300 emigrantes en Valencia ciudad   

El modelo de ciudad de PP y VOX 

 Las políticas del PP y VOX en Valencia ciudad favorecen la especulación urbanística, apuestan por la turistificación de la ciudad y están por los desalojos frente al derecho a un techo, y no a solucionar los problemas de vivienda de la gente, magnificando las ocupaciones como políticas generales. 

 El Ayuntamiento de Valencia, igual que su homólogo en la Generalitat Valenciana, que sigue sin dar solución a las afectadas por la barrancada, se escuda en la falta de dinero para solucionar los problemas de esta ciudad y, mientras, deteriora los servicios públicos y perdona los impuestos a los más ricos con sus políticas fiscales. 

 Ahora tenemos un grave y urgente problema que afecta a 1300 personas que hasta ahora malviven en un asentamiento en la zona del Grau del puerto de Valencia: las quieren desalojar a corto plazo del lugar donde estaba ubicado parte del antiguo circuito de Fórmula 1, un invento del PP valenciano y de Camps.

El modelo del PP y VOX contra los inmigrantes 

 Esta situación repite lo ocurrido en Badalona, con el desalojo del antiguo instituto B9 ejecutado el 17 de diciembre de 2025, que fue una operación policial de gran envergadura contra el mayor asentamiento de migrantes en Catalunya. Aproximadamente 400 personas, principalmente migrantes de origen subsahariano, fueron desalojadas y estigmatizadas por el alcalde del PP de Badalona.  

El modelo especulativo del PP y VOX 

 Como todas las políticas del PP y VOX la situación viene acompañada de acciones especulativas, en este caso con la puesta en marcha del PAI del Grau, por cierto, zona afectada ya desde hace tiempo por la turistificación.  

 Este ayuntamiento piensa construir 3.200 viviendas de lujo con 40 pisos de altura –ver foto- y una insignificante cantidad de pisos de protección oficial, y nos tememos que sigan el mismo camino de lo ocurrido en el Ayuntamiento de Alicante, por el desprecio a los actuales ocupantes, que a pesar de la precariedad de sus asentamientos no tienen otro lugar donde vivir. En muchos casos, sus habitantes son emigrantes de múltiples nacionalidades y, especialmente, un nutrido grupo de saharauis en situación de apátridas. La verdad de esta situación es que, para su modelo de ciudad, estas personas les molestan para la imagen limpia de una ciudad verde y cosmopolita.

Para entender mejor la situación  

 Perfil de los inversores Hayfin Capital (Reino Unido): un fondo de crédito privado y gestión de activos que a menudo se etiqueta como "fondo buitre" en entornos críticos, porque su especialidad es el crédito alternativo y la inversión en situaciones complejas. Aunque técnicamente es una gestora de activos institucionales, su modelo de negocio implica comprar deuda o activos con problemas para rentabilizarlos. Atitlan (España): El grupo valenciano, dirigido por Roberto Centeno (yerno de Juan Roig), se define como un grupo inversor en "activos reales". Sin embargo, su estrategia de entrar en sectores en crisis o con activos bloqueados (como suelos bancarios o empresas en dificultades) encaja con las tácticas de fondos de capital riesgo que buscan altas plusvalías en tiempos cortos o medios. 

¿Quién paga las actuaciones especulativas del PP y VOX? 

 Toda esta actuación urbanística y especulativa la vamos a pagar las valencianas y los valencianos de la siguiente forma: en el desarrollo del PAI del Grau (Valencia), se ha denunciado que el Ayuntamiento permitirá a Valere Reoco (Atitlan-Hayfin) pagar solo 21,3 millones de euros de la deuda heredada del circuito de Fórmula 1. Los 24 millones restantes los asumirá el consistorio con fondos públicos, (para entenderlo, lo pagaremos las valencianas y los valencianos) lo que sectores como el PSPV y Compromís califican como un "regalo" a promotores privados. 

1.300 inmigrantes serán desalojados de sus actuales asentamientos 

 Después de plantear esta situación muy precaria y de urgencia, que es desconocida por la mayoría de la población, tenemos el reto, por una parte, de parar este PAI especulativo y, fundamentalmente, solucionar de forma urgente la situación de estas 1300 personas que tienen las perspectivas de un desalojo a corto plazo sin una solución habitacional y que en la actualidad tienen muchas carencias pues no existe luz ni agua.  

 Pero esta grave actuación del PP y VOX no se sitúa solo en una pura especulación; tiene como objetivo preparar los terrenos para un evento deportivo de alto nivel y el desprecio del Ayuntamiento del PP y VOX de la vida de estas mil trescientas personas, que son de varias nacionalidades y en una situación personal en muchos casos con graves situaciones médicas. 

Articulemos la respuesta a las agresiones del PP y VOX 

 Para revertir estas situaciones se ha creado un grupo formado por entidades sociales de la ciudad de Valencia para la defensa de los inmigrantes ante el desalojo de los lugares donde viven actualmente sin solución habitacional y ser ayudados en sus necesidades diarias y preparar la respuesta solidaria al anunciado desalojo de su asentamiento.  

 Y la paralización del PAI del Grau, que vuelve a convertir el barrio de Nazaret en un ejemplo de parque temático para turistas y pisos de lujo. 

NO AL DESALOJO DE LOS 1300 EMIGRANTES DEL GRAU  

NO A LA ESPECULACIÓN DEL PAI DEL GRAU  

ORGANICEMOS LA RESISTENCIA

Carlos Rodríguez (País Valencià) 

Lucha Internacionalista 

15 de mayo de 2026 

Nota: Agradecemos el permiso de Ana Isabel de “Nave Albal” y de “València Refugi” a usar sus aportaciones.

MOS

A Deputación pon en valor o próximo xoves en Mos a figura de Corona González Santos, fotógrafa e filántropa 

O faladoiro forma parte do programa provincial Aquí faltan páxinas, e terá lugar o xoves 21 de maio ás 19:00 horas no Pazo de Mos 

  Corona González Santos

 Autorretrato. 

h. 1900-1910

 Museo de Pontevedra

 Corona González e Ramón González

Foto Napoleón. Fotografía á albúmina. Barcelona. Ca. 1900. Colección particular.

Infogauda/Mos

 O Pazo de Mos acollerá o vindeiro xoves, 21 de maio, ás 19:00 horas, un novo faladoiro da terceira edición do programa Aquí faltan páxinas, impulsado pola Deputación de Pontevedra para rescatar historias de mulleres que non adoitan ser contadas. Nesta ocasión a protagonista será Corona González Santos, fotógrafa e filántropa. Os asistentes ao faladoiro terán a oportunidade de coñecer aspectos da súa vida da man de Celia Castro, catedrática do Corpo Superior de Ensinanzas Artísticas e doutora en Humanidades pola Universidade de Santiago de Compostela, que estará acompañada da deputada de Igualdade, Paula Bouzós.  

 O faladoiro centrarase na figura de Corona González Santos, nada a finais do século XIX e vencellada a Mos e ao Porriño, que destacou polo seu compromiso social e por ser unha das primeiras fotógrafas afeccionadas en Galicia. As súas fotografías teñen un marcado carácter costumista e hoxe parte do seu arquivo está a ser recuperado para devolverlle o lugar que merece na memoria colectiva. No Museo de Pontevedra consérvanse máis de 120 copias realizadas directamente a partir de placas que están en poder da familia e que permitiron coñecer e poñer en valor a súa obra fotográfica.  

 Xunto co seu marido, Ramón González, implicouse en causas benéficas e culturais. Deste xeito, como filántropa deixou unha profunda pegada tanto en Mos como en Ribadeo e O Porriño. Neste último concello, a súa principal contribución foi o consistorio, encargado en 1921 a Antonio Palacios.  

 A terceira edición do programa Aquí faltan páxinas, que busca enxalzar a figura de grandes mulleres vinculadas á provincia e relevantes na historia, terá continuidade con máis faladoiros. Tralos xa desenvolvidos sobre as alfombristas, Juaniña do Porriño, Concepción Pérez Iglesias, as Nais contra a Droga, as mulleres de Gargamala, Marisol Soengas, Matilde Vázquez e Rita Fernández Queimadelos, ao de Corona González seguiranlle outros nos que se narrarán as historias das mulleres do mundo do viño, da cineasta Cruz Risco e das primeiras policías locais, Marina Ledo e Begoña Villar.

CANGAS DO MORRAZO

ORMALUGA CUALIFICAMOS DE “DECEPCIONANTE” A RESPOSTA DO CONCELLO DE CANGAS ANTE OS VERTIDOS FECAIS Á RÍA DE ALDÁN 

Vista aérea de Aldán

Fonte: Xeoportal da Deputación de Pontevedra

Ignacio Carballal Miñán* 

 A Organización de Mariñeiros/as Luso Galaica (Ormaluga) cualifica de “decepcionante” a reunión mantida este xoves co Concello de Cangas para abordar a problemática dos vertidos fecais á ría de Aldán, unha situación que xa provocou a perda de categoría A das augas e que ameaza directamente a viabilidade do sector da navalla. 

 Sen presenza da Alcaldesa, que se comprometera a participar, nin dun representante da UTE, a impresión coa que o sector da navalla saímos do concello foi unánime: só serviu para constatar unha preocupante falta de dilixencia e capacidade executiva por parte da administración local que coñece desde hai anos a orixe do problema sen que adoptasen medidas proporcionadas á súa gravidade. Esta conclusión fundaméntase en situacións concretas expostas polo propio concelleiro responsable do saneamento, e que só podemos tildar de surrealistas. Un exemplo é o vertido do caudal excedente dun pozo de barrena particular á rede de fecais, aportando un caudal excesivo que contribúe ao seu desbordamento; ou pluviais de multitude de inmobles tamén conectadas á rede que o colectivo e Augas Limpas, tamén presente na xuntanza, trasladou ao Concello en múltiples ocasións. Son situacións fronte ás que o Concello evita adoptar medidas coercitivas ou sancionadoras, o que para nós constitúe unha flagrante deixadez de funcións. 

 Esta falta de actuación resulta especialmente grave nunha ría singular en Galicia: é a única que depende unicamente dun concello. Por iso, consideramos que o Concello de Cangas é o principal responsable tanto da ausencia de solucións efectivas como da falta de liderado institucional para esixir responsabilidades á Xunta de Galicia ou á UTE concesionaria do servizo. Denunciamos que, corporación tras corporación, as actuacións limitáronse á aplicación de medidas parciais e paliativas, sen afrontar o problema estrutural do saneamento. Resulta especialmente preocupante que, tras as analíticas negativas rexistradas xa no pasado mes de novembro —e que derivaron na rebaixa de categoría das augas—, non se activasen solucións urxentes até este tramo final da lexislatura. Igualmente significativo é que o Concello non solicitase até o pasado verán as auditorías anuais ás que a UTE está obrigada contractualmente, segundo nos informaron na reunión. Así mesmo, lonxe de presentarnos nesa xuntanza un plan de actuacións priorizado, calendarizado e acompañado de compromiso orzamentario, limitáronse a expoñer as recomendacións recollidas na auditoría de infiltracións elaborada pola propia concesionaria e da que o Concello dispón desde o pasado outono. 

 Parécenos inaceptable que, despois de preto de medio ano con ese documento enriba da mesa, a maior parte das actuacións de urxencia continúen sen contar sequera cun preproxecto técnico. Segundo informou o propio Concello, non foi até hai apenas unhas semanas cando se solicitou á UTE a redacción destes preproxectos, paso imprescindible para iniciar a tramitación e eventual execución das obras. Falamos, polo tanto, de meses perdidos mentres o sector da navalla asistía á degradación sanitaria das súas zonas de traballo por episodios recorrentes de contaminación por E. coli asociados aos períodos de choiva. 

 Se ben a reunión rematou co compromiso municipal de instar á UTE a acelerar a elaboración dos preproxectos pendentes, non obtivemos un compromiso político claro para executar as actuacións recollidas na súa propia auditoría. Referímonos exclusivamente, ás intervencións de menor custo económico, cun importe aproximado duns 160.000 euros, unha contía perfectamente asumible para unha administración que presume de contar con remanentes nas súas arcas públicas. Para Ormaluga, o único resultado claro desta reunión foi constatar que existe un risco evidente de chegar novamente ao outono sen solucións efectivas. 

 Desde Ormaluga somos conscientes de que o problema do saneamento en Cangas é histórico e de que existen responsabilidades compartidas entre distintas administracións. Mais o que resulta incomprensible é que un goberno que reivindica o seu compromiso cos sectores produtivos e co medio ambiente continúe sen actuar coa urxencia e determinación que require unha situación que pon en risco o futuro dun sector produtivo formado maioritariamente por pequenos produtores. 

 Pola nosa parte, manterémonos vixiantes ante o cumprimento dos compromisos adquiridos e valoraremos, en paralelo, a adopción doutras vías de denuncia institucional, entre elas acudir ao Valedor do Pobo ou trasladar esta situación ás institucións europeas. Cómpre lembrar que a Comisión Europea xa levou ao Estado español á xustiza por graves deficiencias na xestión das augas residuais en numerosos municipios. Á vista da situación actual, consideramos que Cangas segue a sumar papeletas para formar parte desta lista. 

 Mentres tanto, a nosa preocupación segue intacta. Todo apunta a que, un ano máis, o incremento poboacional do verán ou a chegada das choivas no outono volverán poñer en evidencia o colapso dunha rede de saneamento que leva demasiado tempo sen solucións reais. A veciñanza de Aldán e os distinguidos visitantes da ría terán que convivir un verán máis con restos fecais flotando nas zonas de baño. E os navalleiros teremos que seguir sufrindo as consecuencias da rebaixa da categoría A a B nas nosas zonas de traballo. 

* Presidente Ormaluga – OPP 98

O PORRIÑO

A Feira do Libro do Porriño celebra este domingo o Día das Letras Galegas 

• Coa presentación da novela de Alba Formoso Ramos que asinará exemplares da súa primeira novela, Entre incienso y recuerdos, na caseta da libraría Porto este domingo, 17 de maio ás 12.00 horas 

A escritora Alba Formoso Ramos

Foto: H.de EE.

Redacción/O Porriño

 O Porriño vivirá este domingo, unha xornada especial arredor dos libros e da cultura galega coincidindo coa celebración do Día das Letras Galegas. A programación da Feira do Libro do Porriño contará, entre outros actos, coa presenza da escritora ourensá Alba Formoso Ramos, que asinará exemplares da súa primeira novela, Entre incienso y recuerdos, na caseta da libraría Porto este domingo, 17 de maio ás 12.00 horas. 

 A autora chega ao Porriño da man da editorial coruñesa Hércules de Ediciones, que publica esta obra debut centrada nos sentimentos asociados ao primeiro amor, a perda e a memoria emocional. A novela presenta a historia de Alicia e Mario, dous mozos que constrúen unha relación marcada polas viaxes, as cancións, as cartas e as conversas profundas, ata que a vida os obriga a separarse. 

 Segundo explica a editorial, Entre incienso y recuerdos aborda “os espellismos do amor romántico, o duelo e a procura dun mesmo cando os recordos se converten na única forma de entender e de vivir”. A obra tamén reflexiona sobre “a perda da inocencia emocional” e sobre como o amor pode permanecer mesmo despois da ruptura. 

 A cita literaria coincidirá ademais cunha das datas máis sinaladas do calendario cultural galego, o Día das Letras Galegas, que cada 17 de maio reivindica a lingua e a literatura propias. A celebración converterá este domingo a Feira do Libro do Porriño nun punto de encontro para lectores, autores e profesionais do sector editorial galego.

TOMIÑO

Sete novas contratacións en Tomiño para fomentar o emprego rural a través do programa Galicia Suma Talento 

Infogauda/Tomiño

 Perfil e número de persoas desempregadas a contratar polo Concello de Tomiño: as persoas candidatas deben ser con carácter xeral persoas empadroadas en Tomiño, desempregadas, inscritas no Servizo Público de Emprego de Galicia como demandantes non ocupados e que estean dispoñibles para o emprego, tanto no momento da sondaxe como no da contratación.  

 Así mesmo, as persoas traballadoras con contrato por tempo indefinido fixo descontinuo, inscritas como demandantes de emprego tamén poderán ser contratadas, sempre que a súa contratación resulte posible en función da duración do contrato subvencionado e do contrato fixo descontinuo que teñan subscrito, así como da duración do período de non actividade.  

 Por último, as persoas que fosen contratadas no programa Aprol Rural (TR351G), por un período igual ou superior a nove meses no ano 2025, non poderán ser contratadas nesta convocatoria.  

 A xornada en tódolos casos será completa (100%).  

 Os perfís previstos para as 7 contratacións son os que se indican a continuación:  

5 Peóns forestais. (95431028) (80 Peóns) 

1 Enxeñeiro/a Técnico/a Forestal (24251011) (00 Técnico) * 

1 Enxeñeiro/a Técnico/a Forestal Coordinador (24251011) (00 Técnico)* 

 (*) Coa debida autorización da Consellería de Emprego, Comercio e Emigración, no caso de que non haxa persoas candidatas coa titulación de Enxeñaría técnica forestal ou Grao en Enxeñaría Forestal, sondaríase persoas candidatas con Licenciatura ou grao en Enxeñaría Agrónoma ou Ciencias Ambientais.  

 Para ser admitido nos devanditos procesos de selección, os candidatos para os postos de Enxeñeiro/a Técnico/a Forestal e Coordinador  deben posuír como mínimo o carné de conducir B en vigor, pois en caso de ser seleccionados estes traballadores deben desprazarse a diferentes puntos do Concello de Tomiño para realizar os seus labores; no caso os Peóns forestais será obxeto de valoración posuir o devandito carné, pero non é requisito.  

 Terán preferencia as persoas que teñan prevista a realización deste tipo de medidas no seu itinerario de inserción laboral e, en todo caso, os colectivos con especiais dificultades de inserción laboral, tales como:  

 • As persoas que teñan prevista a realización deste tipo de medidas no seu itinerario de inserción laboral. (0,3 puntos) (Acredítase co documento asinado do itinerario) 

 • Persoas desempregadas que participasen en obradoiros de emprego; programas integrados de emprego, programas mixtos de formación e emprego ou accións formativas dirixidas prioritariamente a persoas traballadoras desempregadas (AFD), relacionadas co eido forestal, conservación e mellora de montes, silvicultura, agricultura, gandaría e xardinaría. 

 • Persoas integrantes de colectivos desfavorecidos ou en risco de exclusión social, especialmente as persoas beneficiarias da renda de integración social de Galicia. 

 • Mulleres, en especial aquelas que acrediten a condición de vítimas de violencia de xénero, de trata de seres humanos ou de explotación sexual. 

 • Menores de 30 anos, en especial as persoas demandantes do primeiro emprego ou aquelas sen cualificación profesional. 

 •  Persoas paradas de longa duración. 

 •  Persoas con discapacidade. 

 •  Persoas desempregadas que esgotasen as prestacións e subsidios por desemprego a que tivesen dereito. 

 • Persoas desempregadas maiores de 45 anos. Persoas trans. 

 • Persoas emigrantes retornadas ou persoas estranxeiras con autorización ou permiso de residencia e traballo en España.  

 Así mesmo, terase en conta o menor nivel de protección por desemprego das posibles persoas beneficiarias, así como a existencia de responsabilidades familiares, entendendo por estas ter a cargo da persoa traballadora desempregada que se contrate o/a cónxuxe, parella de feito, fillos e fillas menores de vinte e seis anos ou maiores con discapacidade, persoas maiores incapacitadas ou menores en acollemento.  

 Ademais, haberá unha proba práctica para valorar en todos os postos os coñecementos da profesión. Tamén se valorarán outras situacións ou titulación/formación relacionadas coas funcións de cada posto e que se concretarán nas bases da convocatoria de cada posto. 

DEPORTES

BALONMÁN FEMININO

O Guardés vai a polo primeiro asalto polo título europeo 

• O equipo baixomiñoto visitará este domingo (16.00 horas) ao MSK IUVENTA Michalovce de Eslovaquia para disputar a ida da final da EHF European Cup 

• As 16 xogadoras teñen por diante este venres 14 horas de viaxe ata Michalovce, onde mañá sábado poderán adestrar e coñecer a cidade 

• A loita definitiva polo título será unha semana despois, o domingo, 24 de maio ás 19.00 horas na Sangriña  

Redacción Deportes/A Guarda

 O Mecalia Atlético Guardés busca pechar a tempada cumprindo un soño. Un soño, e unha ocasión histórica, pois o equipo baixomiñoto xógase esta fin de semana a conquista do segundo título da historia do Club, e o primeiro dunha competición continental tanto para elas coma para un conxunto galego en xeral. A final da EHF European Cup ábrese este domingo (16.00 horas) en Eslovaquia, entre un Guardés que chega tan mentalizado e motivado coma o MSK IUVENTA Michalovce que atopará de fronte. Viaxaron as 16 xogadoras durante todo este venres para asentarse na cidade o sábado e dalo todo este domingo sobre a pista do Chemkostav Arena. A loita definitiva polo título será o domingo, 24 de maio ás 19.00 horas na Sangriña. 

 As de Ana Seabra chegan con ganas e convencidas de que son capaces de facer algo grande. Así o probaron a pasada fin de semana en Donostia, tras un paso pola XLVII Copa da Raíña case perfecto no que quedaron ás portas da gloria por segunda vez na historia do Club. Pero non hai nada que empane ese subcampionato e esa final, nin o feito de que o equipo baixomiñoto conseguira chegar ao derradeiro chanzo polo título e asegurar, cando menos, a prata en dúas das tres competicións nas que tomou parte este curso; polo que o mérito e o contexto son as principais conclusións a extraer da derrota ante un Super Amara Bera Bera anfitrión e con máis recursos na final do pasado domingo (26-21). De final en final, chega agora o momento de ter a derradeira palabra da tempada para facerse, por fin, cun ouro do que está pendente non só toda a vila guardesa, senón o deporte galego en todo o seu conxunto. 

 A primeira oportunidade para camiñar cara a esa dirección comeza esta fin de semana. E non será un camiño de rosas. Pois aínda que o Mecalia xa só se centra nesta única competición, o periplo para viaxar a Michalovce engade este domingo unha dificultade extra que tocará tratar de disipar na pista: 14 horas de viaxe sumando avión e autobús para chegar á cidade eslovaca este venres pola noite e gozar, o sábado, dunha última xornada de instalación, ximnasio e adestramento in situ, primeira toma de contacto co Chemkostav Arena incluída. 

 Unha experiencia de viaxe que, de novo, pasarán as 16 xogadoras do cadro de persoal, todas elas dispoñibles para saltar ao 40x20 a falta dos designios de Ana Seabra. Nas tres xornadas copeiras, esixentes dende o minuto 0 ao 60 (ou ao 70, no caso da semifinal), non se reincorporou aínda ao xogo Cristina Cifuentes, recentemente recuperada da súa lesión a tódolos efectos, polo que pode que esta final europea sexa tamén a ocasión do seu regreso ás pistas. 

 Polo demais, folga dicir que o maior obstáculo consistirá nun MSK IUVENTA Michalovce que gañou a pulso chegar a esta final europea. As eslovacas asaltaron a semifinal hai tres semanas na súa propia casa, onde lograron remontar os cinco goles de vantaxe cos que o Bursa Büyüksehir turco partira do primeiro encontro (34-29 na ida, 25-19 na volta; 53-54 o global), principalmente grazas á actuación dunha Iryna Yablonska que superou o 51% baixo paus, con 19 paradas, e á cal o Guardés deberá ter moi en conta nesta eliminatoria decisiva. 

 Así mesmo, outro dos puntos fortes deste Club que, coma o Guardés, busca coroarse na súa segunda final na competición (caeu en 2024 ante o Atticgo BM Elche), está no seu ataque rápido e compensado, liderado polo tiro exterior das súas estremos Martina Popovcová e Aline Bieger, así coma a lateral Karina Soskyda. Tres grandes goleadoras que destacan nun equipo con moita calidade individual e que buscará este domingo facerse grande na súa casa para poñer as cousas difíciles a un equipo baixomiñoto que, pola súa parte, tratará de forzar que A Sangriña poida ter a derradeira palabra nesta ilusionante loita dentro dunha semana.  

Ana Seabra: “Temos moitas ganas de conquistar este derradeiro reto da tempada pero sabemos que ao outro lado haberá un equipo con recursos” 

 A adestradora do Guardés, Ana Seabra, valorou este “derradeiro reto da tempada” coma unha oportunidade que o seu equipo “ten moitas ganas de disputar e de conquistar”, pero que non será sinxela. Unha loita pola Copa europea na que “tamén sabemos que ao outro lado hai un equipo motivado e cos seus recursos”, explicou, dando coma sempre importancia e respecto ao traballo dun rival que foi tan capaz de chegar ata aquí coma as súas. 

 A folla de ruta, polo demais, está clara: “Temos que facer, coma principal obxectivo, un bo partido en Eslovaquia que traia a competición viva á casa”. E, feita a exploración e analizadas as formas de conseguilo, non hai máis secreto ca ese. O que queda, para a técnica, é a emoción por poder escribir un capítulo máis na historia do equipo e do deporte, algo para o que “hai que traballar e preparar ben estes dous partidos”. “A ver que pasa, pero a ilusión e as ganas que temos son moi grandes”, concluíu a preparadora guardesa.  

AXENDA 

EHF European Cup | Final - IDA 

MSK IUVENTA Michalovce – Mecalia Atlético Guardés 

Domingo, 17 de maio | 16.00 horas | Chemkostav Arena (Michalovce, Eslovaquia) 

Retransmisión: https://agalega.gal  

A GUARDA

CONVOCATORIA Á ASEMBLEA XERAL ORINARIA DE SOCIOS DA ASOCIACIÓN S. XEROME EMILIANI

• Que se celebrará, o venres día 29 de maio de 2026, ás 17:00 horas, en primeira convocatoria, e ás 17:30 horas, na sede da asociación

Infogauda/A Guarda

 José Emilio Álvarez Pena, presidente da xunta directiva da Asociación San Xerome Emiliani, vén de facer pública a convocatoria da xunta xeral ordinaria que de acordo co previsto no artigo 18º dos estatutos da asociación, en relación ao artigo 17º, a xunta directiva convoca a todas as persoas asociadas a devandita asemblea que se celebrará no local da asociación, sito na rúa Galicia, nº 23, en A Guarda (Pontevedra), o venres día 29 de maio de 2026, ás 17:00 horas, en primeira convocatoria, e ás 17:30 horas, en segunda convocatoria, coa seguinte orde do día:

1. Lectura e aprobación, se procede, da acta da asemblea xeral de 2025.

2. Lectura, exame e aprobación, se procede, das contas de 2025.

3. Lectura, exame e aprobación, se procede, do orzamento de 2026.

4. Memoria de actividades de 2025.

5. Rogos e preguntas.

 Dereito de información

 Na devandita comunicación faise constar o dereito que asiste as persoas asociadas, a partir da presente convocatoria, a solicitar e obter, da asociación, previa cita e de forma inmediata e gratuíta, información relacionadas cos asuntos a tratar.

 Todas as persoas asociadas deberán acudir a asemblea debidamente acreditadas (DNI).

 Cada persoa asociada é quen de asegurarse de ter actualizados os seus datos como socio e pago do último recibo en tempo e forma.

O ROSAL

A Feira do Viño do Rosal celebrarase do 17 ao 19 de xullo   

• A praza do Calvario acollerá a súa XXXIV edición

Vista parcial da praza do Calvario na edición precedente da Feira do Viño do Rosal

Foto: C.O.R.

Infogauda/O Rosal 

 O Rosal quenta motores para unha nova edición da súa feira máis emblemática. A Feira do Viño do Rosal celebrará a súa XXXIV edición do 17 ao 19 de xullo na praza do Calvario, convertendo este espazo nun punto de encontro entre adegas, veciñanza e visitantes. Durante tres días, o corazón do municipio transformarase nun escaparate privilexiado dos caldos da Denominación de Orixe Rías Baixas, acompañado dunha programación que mestura cultura, música e produtos locais. 

 A alcaldesa do Rosal, Ánxela Fernández Callís, salientou que esta cita “é moito máis que unha feira, é a celebración dunha forma de vida ligada á terra, ao traballo das nosas adegas e á identidade colectiva dun pobo que sabe recoñecer o valor do que produce”. A rexedora engadou ademais que “cada edición é unha oportunidade para seguir fortalecendo o sector vitivinícola e, ao mesmo tempo, ofrecer un espazo de encontro e desfrute para toda a veciñanza e para quen nos visita”. 

 Co viño como fío condutor, a feira reafírmase como unha das citas imprescindibles do verán no Baixo Miño, un evento no que tradición e presente brindan xuntas polo futuro dun territorio que segue a facer da súa identidade o seu mellor viño.