11 de xan. de 2026

TABAGÓN (O ROSAL)

A VECIÑANZA DA PARROQUIA DE SAN XOÁN DE TABAGÓN ORGANIZA AS FESTAS NA HONRA DA VIRXE DA SAÚDE E SAN BRAIS

 Os días 30 e 31 de xaneiro, e 1 de febreiro de 2026



 

Ricardo Rodríguez Vicente / Tabagón

 A veciñanza da parroquia de San Xoán de Tabagón xa ten a punto a programación das festas na honra da Virxe da Saúde e de San Brais. Son uns festexos que logo de algúns anos sen celebrarse, por non haber comisión organizadora do mesmos; neste 2026 voltarán a ser unha grata realidade.

 Ainda que os eventos incluídos no programa comezarán o día 30 de xaneiro, o día 24 deste mes será inaugurada unha exposición de fotografías das festas da Virxe da Saúde e San Brais, que estará aberta ao público ata o día 8 de febreiro.

  Asemade, o venres día 30 de xaneiro, a partir das 18:00 horas, terá lugar á Subida do Arco. E posteriormente, cea a prezos populares.


Arco das festas da Virxe da Saúde e San Brais, realizado en 2016, en Tabagón (O Rosal)
Foto: Infogauda / Arquivo

 O artístico arco, que unha representación das persoas veciñas de San Xoán de Tabagón se encarga de realizar de xeito artesanal, é unha tradición que provén de tempos moi antigos. Trátase dunha estrutura configurada por varios piñeiros de considerable lonxitude - que chega a acadar uns 14 metros de altura e uns 6 metros de ancho -, que á veciñanza sitúa na entrada principal do recinto onde se celebrarán as festas. Do seu deseño vénse ocupando Ángel Pérez Álvarez, e logo dos traballos de "embuxado" - con ramas de buxo (Buxus sempervirens), da súa ornamentación - nas vésperas das festas - encárganse varias persoas, entre elas Marisol González, que colocan flores propias do inverno como mimosas (Acacia dealbata) amarelas; e camelias (Camelia japonica), brancas e vermellas. 

 Pola noite festa oitenteira, a cargo de varios picadiscos: Los lunes al sol; Romero, Piedra; e Maci.

 O sábado, día 31, ás 21:30 horas, verbena amenizada pola orquestra Miramar e os disc-jóckeys Charlie e Adrián Mesu.

 O domingo, 1 de febreiro, ás 11:00 horas, pasacalles coa banda de música Agrupación Musical do Rosal.

 A partir das 17:00 horas, inchables.

 As 18:00 horas, concerto da banda de música Agrupación Musical do Rosal.

 Haberá carpa e cantina.

 Ao remate das poxas, haberá chocolate de balde.

Actos relixiosos

 O martes, 20 de xaneiro, ás 17:30 horas, comezará a novena, con rezo do rosario e misa á Virxe da Saúde e San Brais. 

 O sábado, 31 de xaneiro, celebración da San Brais, bispo e mártir, con misas rezadas ás 10:00 e ás 17:30 horas. 

  Ás 12:00 horas, misa solemne con sermón.

 O domingo, 1 de febreiro, ás 10:00; 11:00 a 17:30 horas, misas rezadas á Virxe da Saúde.

 Ás 12:00 horas, misa solemne presidida polo bispo da diocese, don Antonio Valín. A eucaristía contará coa participación do Coro "Ecos do Folón", de Fornelos. Haberá sermón e procesión.

 O luns, 2 de febreiro, bendición das candeas. 

 Ás 10:00; 11:00 e 17:30 horas, misas na honra da Virxe da Saúde.

 O martes, 3 de febreiro, bendición do pan.

 Ás 10:00; 11:00 e 17:30 horas, misas na honra de San Brais, avogado, bispo e mártir.

SALVATERRA DE MIÑO

Rueda destaca a reforma do campo municipal de fútbol de Salvaterra de Miño como exemplo de colaboración entre administracións 

 Recordou que se financiou con fondos autonómicos e europeos, de acordo cun proxecto presentado polo Concello 


O presidente do Goberno galego asistiu hoxe á inauguración das novas instalacións. Tamén estiveron Abel Losada, subdelegado do Goberno en Pontevedra, e Ana Ortiz, delegada da Xunta en Vigo
Foto: X.G.

Infogauda / Salvaterra de Miño

 O presidente da Xunta de Galicia, Alfonso Rueda, destacou hoxe a reforma do campo municipal de fútbol Antonio Bernárdez Gándara de Salvaterra de Miño como exemplo de colaboración entre administracións. Así o sinalou esta tarde tras visitar as instalacións.  

 “Salvaterra é un concello que crece en poboación, que non é nada fácil nestes momentos, e polo tanto merece apoio e merece obras para a xente nova que está a decidir que este é un bo sitio para vivir, e para iso hai que ter instalacións a altura”, apuntou durante o acto de inauguración do proxecto, no que tamén se entregaron recoñecementos aos diferentes presidentes que pasaron polo club ao longo da súa historia.

 Rueda puxo en valor que estes traballos se levaron a cabo tras a presentación dun proxecto por parte do Concello, que logo se financiou grazas a fondos autonómicos e europeos, ata superar os 634.000 euros de investimento global, dos cales máis de 300.000 euros correspóndese ao fondo adicional do Fondo de Cooperación Local 2024. Así, o presidente quixo agradecer tamén ao Goberno central “porque aquí hai unha parte de fondos Next Generation”.  

 Acometéronse melloras destinadas a facer o campo máis eficiente, sostible, accesible e moderno. Así, entre outras actuacións, substituíse o alumeado por tecnoloxía LED, mellorouse o illamento, reparouse o peche perimetral, adaptáronse os accesos e instalacións para cumprir as normas de accesibilidade, e instalouse un videomarcador dixital.  

 Rueda considerou que estas instalacións renovadas contribuirán á dinamización local e de toda a zona transfronteiriza, non só a nivel deportivo, senón tamén no ámbito turístico, xa que poderá acoller torneos e outros eventos. 

 O titular do executivo autonómico inscribiu esta aposta no compromiso da Xunta co concello de Salvaterra de Miño, no que se están a realizar outros investimentos. Neste sentido, nos orzamentos de 2026 inclúese partidas para a depuradora, para a restauración da ponte de Fillaboa ou para seguir colaborando no desenvolvemento da Plisan.  

 Ao respecto, o Goberno galego traballa da man dos concellos en toda Galicia e lembrou que o Fondo de Cooperación local contará en 2026 cun total de 187 millóns de euros, un 12% máis que en 2025.

OPINIÓN

CUANDO MATAR NIÑOS Y MUJERES SE HA CONVERTIDO EN UN DEPORTE PARA LA “GESTAPO” DE TRUMP Y LOS SIONISTAS DE ISRAEL




Manuel Vázquez de la Cruz

 Israel ha asesinado a una niña en un campo de refugiados palestinos. Una más entre miles.

 Todos los que defienden a los sionistas y a los nazis son culpables.

 Cuando se trata de niños, cuando estos mueren o sufren, algunos mayores solo sentimos ganas de llorar.

 Y con algunas cosas como ésta sentimos odio.

 Nos queda poco. Nacimos en una guerra atroz. Crecimos en una dictadura de un militar sin alma ni conciencia apoyado por una religión que lo paseaba bajo palio y gobernada por un nazi.

 Nos queda poco y el mundo en el que vivimos se ha hecho horrible. Por la TV vemos asesinatos como éste, niños que mueren de hambre, gentes que se quedan sin casa..., y muchas personas - dicen que son eso - aplaudiendo y defendiendo iniquidades.

 El pueblo elegido, el nazismo, el sionismo,..., resucitan para mal.

 Y en el imperio manda un chulo, putero, pederasta, medio loco que puede apretar el botón nuclear y matar a medio mundo.

 Y presume de poder hacerlo. No solo presume sino que amenaza a todos y todas, leyes incluidas que él pasa por su indigno arco de triunfo.

 Y tiene quien lo bendiga y admire. No puede ser gente de bien, aunque presuma de serlo, quién no se horroriza de la muerte de un niño a manos de un fanático.

 Quizás los que sentimos con dolor, mucho dolor, la muerte de la niña asesinada en Palestina por el pueblo elegido por Dios, y su vanguardia sionista, deberíamos habernos muerto antes. Antes de que nos maten.

 Señor Trump, cuando alguno de su gestapo tenga ganas ganas de matar dígale que puede venir aquí, a la orilla del Miño, cuando el río se quiere hacer mar, que puede matarme a mí en lugar de hacerlo con un niño, o con una mujer que los cuida o incluso con un viejo. Explíquele, señor presidente loco y pederasta, que me encanta vivir, pero que no puedo hacerlo a gusto si ustedes asesinan niñas, niños o cientos de hombres y mujeres, que con su forma lunática de ser están en peligro.

 La inhumanidad de este mundo cabrón está en la foto de esa niña muerta y en todas o en todos que, aunque no tengan imagen llevan años provocándonos el llanto.

 En este mundo hay demasiada gente helando corazones. Y ahora tiene hasta jefe, caudillo, duce, Hitler,..., y muchos paletos indignos y mentirosos comprobados...

 Y muchos más que no sienten ni padecen cuando ven niños con cara que es casi todo ojos, muriéndose de hambre poco a poco, en una agonía que parece no acabar nunca.

 Solo importa el petróleo, el dinero, el ganar el relato,…, el puto relato del mas paleto de esta tierra mía.

 La derecha nefasta de este país gana el relato entre ellos diciendo como aquella diputada del PP que gritó “que se jodan”. Ese es su relato oculto. Para ellos el mundo sin nosotros sería su ideal.

 No se dan cuenta que no tendrían ni una miguita de pan para llevarse a la boca. El dinero en billetes puede comerse pero no alimenta.

 Una madre llora y algunos, mal que os pese “mala gente”, lloramos con ella.

CULTURA

CINEMA  

"Rondallas": moito máis que unha fermosa película  

• O filme pon en valor o patrimonio cultural inmaterial desas agrupacións do sur da provincia de Pontevedra




Ricardo Rodríguez Vicente / A Guarda

 Desde que soubemos que o guionista, director de cine e escritor Daniel Sánchez Arévalo (Madrid, 24 de xuño de 1970) descubrira” unha potente mostra do universo da comunidade rondalleira, tivemos a certeza de que grazas a súa iniciativa de crear unha historia cinematográfica a partires dese referente, ía supoñer un punto de inflexión nese microcosmos sociocultural tan xenuino do sur da nosa provincia. Non nos equivocamos. Desde antes do comezo da rodaxe do filme - e sobor de todo antes de rematar súa montaxe - comezaron a constatarse varias iniciativas, en diferentes ámbitos, a prol dese patrimonio de noso, que en boa hora están poñendo os alicerces para á salvagarda desas agrupacións culturais.

 O relato que concibiu Daniel Sánchez Arévalo, como guionista e director, logrou xerar - como nos amosa no filme - unha motivación humana e solidaria, como catarse a un revés acontecido no ámbito marítimo. De aí rexurdiría un colectivo social que é todo un expoñente de como os seres humanos somos capaces de sobrepoñernos a unha desgraza. Para iso foi necesario deixar transcorrer un tempo para que as feridas - malia que as cicatrices persistisen - dese paso á vida, como homenaxe aos seres que se nos foron. E por eles, e por todos os que sofren súas ausencias, xurde o reto de voltar a compartir soños e días felices que tanto necesitamos e que tanto ben nos fan a todos.

 Con Javier Gutiérrez e María Vázquez como protagonistas, "Rondallas" conta cun elenco no cal vemos a Judith Fernández, Tamar Novas, Carlos Blanco, Fer Fraga, Xosé A. Touriñán, Marta Larralde, Lola Rodríguez, Marcos Pereiro, Irene de Anta, Andrea Reiriz, David Perdomo, entre outros, aportando todos eles os seus mellores rexistros, nunha obra coral na que a beleza de A Guarda, Oia, Baiona, Tui, Vigo,..., coprotagoniza o filme.

 A música estivo a cargo de Federico Jusid; da fotografía ocupouse Rafa García; e da montaxe Miguel Sanz Esteso.

 Dese xeito, ademais dun relato no que teñen cabida o humor, o traballo no mar, a dificil coexistencia entre colectivos antagónicos, a supervivencia, e mesmo o amor, en diferentes xeitos de expresión; "Rondallas" ofrece ao respetable público 112 minutos de gozoso entretemento. E ademais, amósanos moito do fermoso que temos a cotío diante dos nosos ollos e que non sempre sabemos coidar e valorar. 

 Estreada fóra de competición no Festival Internacional de Cinema de San Sebastián o 22 de setembro de 2025; "Rondallas", dirixida por Daniel Sánchez Arévalo e estreada o día 1 de xaneiro de 2026, xa destaca con 19 nomeamentos aos Premios Goya 2026, na súa 40ª edición, incluíndo Mellor Película, Dirección, Guion, Actores (Javier Gutiérrez, María Vázquez) e técnico, sendo un éxito de despacho de billetes en Galicia e unha das producións españolas máis vistas do ano. 

 "Rondallas" conta tamén co nomeamento a Mellor Comedia, dos Premios Feroz 2026.     

 No que respecta as Medallas do Círculo de Escritores Cinematográficos (CEC), Judith Fernández está nominada como Actriz revelación.

 Por todo iso, recomendamos non deixar pasar á oportunidade de ir as salas de cine e gozar desta película - que xa conta con 100.000 espectadores - porque está feita con moito agarimo e respecto as nosas tradicións.  

DEPORTES

BALONMÁN FEMININO

O Guardés comeza 2026 pisando forte (24-19) 

O Mecalia non tivo problemas para vencer ao Zonzamas Lanzarote este sábado na Sangriña e inaugurar 2026 coa duodécima vitoria da tempada 

As de Ana Seabra necesitaron uns instantes para desengancharse do seu rival na primeira parte, aínda que resistiron coas súas propias armas ante un xogo ofensivo e defensivo moi agresivos 

En ataque, tiveron protagonismo todas as xogadoras de forma moi coordinada, destacando os catro goles de María Palomo, aínda que as 13 paradas de Sabina Mínguez foron cruciais para o resultado 


Ania Ramos nunha acción sobre á porta do Zonzamas Plus Car Lanzarote
Fotos: SportCoeco
Logo de rematar o encontro cunha nova vitoria local, as xogadoras do Mecalia Atlético Guardés compartiron súa ledicia cos seareiros de O Inferno

Redacción Deportes / A Guarda

 O Mecalia Atlético Guardés comeza o novo ano demostrando que segue sendo o mesmo. As de Ana Seabra certificaron unha vitoria de categoría este sábado na visita do Zonzamas Plus Car Lanzarote á Sangriña, asinando un encontro con grandes actuacións defensivas e ofensivas que souberon controlar a partir do seu primeiro cuarto. Destacou o xogo en ataque coordinado de todas as xogadoras sobre a pista, con María Palomo con catro goles como máxima anotadora local, e Sabina Mínguez foi crucial baixo paus con 13 paradas. 

 O encontro comezou cun alto ritmo, con ambos os equipos ofrecendo unha defensa moi agresiva desde o inicio e sufrindo para atopar ocos. A primeira en facelo foi Marie Louis de parte do Zonzamas, pasado o segundo minuto desde o inicio, momento en que o Guardés xa lle había sonsacado dúas paradas a Alicia Robles. Foi María Palomo a encargada de inaugurar o marcador anfitrión, ao bordo do final do primeiro parcial de cinco minutos (1-1, min. 4). Este encontro requiriría paciencia e concentración para o conxunto que quixese gañalo. A igualdade mantívose nos compases seguintes, aínda que o equipo baixomiñoto empezou a levar a dianteira a partir dun acerto desde os sete metros da man de Elena Martínez no minuto 7. Foi por mor da exclusión da exguardesa Pauli Fernández na xogada seguinte que as locais comezaron a mostrar algo de superioridade e confianza como para ir abrindo a distancia aos poucos, da man tamén de tres aparicións consecutivas de Sabina Mínguez baixo paus (6-4 min. 12).  

 A velocidade do xogo reduciuse lixeiramente nos minutos seguintes debido ás numerosas faltas, sinal da marcada atención que ambos os cadros poñían na resistencia defensiva. O Zonzamas comezaba a desinflarse en ataque, pero lía perfectamente as intencións guardesas ás portas da súa barreira. Só a capitá María Sancha rompeu a seca, cun espectacular canonazo á rede de Robles pasado o ecuador da primeira metade, que daba argumentos ao liderado das súas (7-4, min. 15) e facía a Juan Rivera solicitar o primeiro tempo morto do partido. 

 As anfitrioas souberon manter a renda durante o resto do período, manexando a un rival canario moi enérxico e que non se rendeu, pelexando cada balón. Pero un acerto de Ari Portillo desde o extremo fixo tremer á bancada da Sangriña a falta de algo menos de cinco minutos para o descanso, igualando a renda máxima conseguida xa minutos atrás (12-7, min. 26). Para terminar, Carme Castro igualou a xogada desde o extremo oposto, asinando o último gol da primeira parte de mans guardesas, só condicionado polo terceiro acerto consecutivo de Marie Louis desde a liña de penalti (13-8, min. 30). 

 A segunda metade do partido comezou exactamente da mesma maneira: co cuarto e quinto gol de sete metros da extremo do Zonzamas, que non fallaba e facía méritos por recortar distancias (13-10, min. 33). Lorena Téllez respondeu entón co primeiro tanto guardés desde o descanso, decidida a non botar por terra o traballo do anterior período.  

 Con todo, atopábanse agora as de Ana Seabra cun novo obstáculo: a portería do equipo insular cambiou de nome, e Valentina Menucci incorporouse ao xogo con tres paradas de categoría. Debía buscar máis armas ofensivas agora o Mecalia se quería confirmar a súa superioridade ante un rival que se reforzou no receso. E unha delas atopouna, precisamente, baixo os seus propios paus, pois Mínguez seguía nos seus trece e acumulaba xa outras dez paradas pola súa banda, responsables en gran medida do baixo do marcador visitante a estas alturas (15-10, min. 38).  

 Grazas a esta presión na porta, sumado á insistencia de xogadoras como Téllez, Sancha, Cacheda ou Palomo, o Guardés pechou filas e non perdeu a calma, superando o terceiro cuarto do partido coa mesma renda de cinco goles (18-13, min. 45). Necesitaría algo máis o Zonzamas se quería darlle a volta ao encontro en O Inferno, xa que as locais demostraban telo todo máis que previsto. 

 Todo se mantiña igual de fronte ao peche do partido, aínda que Ana Seabra solicitou parar o tempo a falta de oito minutos para o final para asegurar os dous puntos. Non cesou o axustado da loita entre ambos os equipos, coa portería e os sete metros -once entre os dous conxuntos ao longo de todo o partido- como elementos cruciais aínda para o resultado. Menucci resistía, e Mínguez imitábaa; mentres todas as xogadoras de negro e dourado facíanse notar no 40x20. A garra do persoal lanzaroteño tampouco desapareceu ata o último segundo, como así o demostraba o acerto de Brenda Roger in extremis; aínda que o partido quedara sentenciado desde antes do descanso, e o Guardés volveu sumar dous puntos cun marcador rival baixo (24-19, final), vitais para seguir na loita polo liderado ligueiro ante un Bera Bera que hoxe tampouco fallou na súa visita ao Porriño (24-26). Agora, cambio de chip para afrontar o soño europeo dentro dunha semana nun mesmo pavillón da Sangriña que o espera con ganas.  

Mecalia Atlético Guardés(13+11): Sabina Mínguez (p.), Cecilia Cacheda (3), María Palomo (4), Elena Martínez (3), Ania Ramos (2), Jazmín Mendoza (1), Lorena Téllez (3) [sete inicial], María Sancha (3), África Sempere, Blazka Hauptman (1), Rosane Serrano (1), Carme Castro (2), Ariana Portillo (1), Amandine Balzinc (p.) e Melina Rodríguez (p.). 

Zonzamas Plus Car Lanzarote (8+11): Marie Louis (9), Ingrid Roger (1), Pauli Fernández (3), Claudia Kaulback, Alicia Robles (p.), Brenda Roger (7), Irene Botella (2) [sete inicial], Valentina Menucci (p.), Gleinys Reyes (1), Luna Vonina (2), Paula García, Nahomi Márquez, Daniela Jerónimo e Madalena Masseu.  

Marcador cada cinco minutos: 1-1, 4-3, 6-4, 9-5, 11-7, 13-8, 14-10, 15-10, 18-13, 19-13, 20-15, 24-19. 

Árbitros: Jorge López e José Luis Hernández. Amoestaron con tarxeta amarela á local Gloria Rodríguez (oficial) e á visitante Irene Botella e excluíron con dous minutos á local Lorena Téllez e ás visitantes Pauli Fernández e Nahomi Márquez. 

Incidencias: Partido de décimo cuarta xornada da Liga Guerreras Iberdrola 2025/2026, disputado no pavillón da Sangriña.