OPINIÓN

A orgullosa memoria dos avós

Mercedes Queixas

Considérome moi afortunada por pertencer a unha xénese familiar lonxeva. Tanto que puiden convivir con tres bisavoas, dous bisavós, dous avós e dúas avoas. Acontecemento inaudito e mesmo inexplicábel ante algunhas amizades escolares cando era cativa. De feito, a primeira vez que lle vin a cara á morte foi cando a bisavoa Daniela se foi, silenciosa e miúda como era naquela casa de pedra, sempre sentada no seu tallo ao pé da lareira. A primeira vez que biquei a face de cera fría daquela muller da que aínda eu ignoraba o afouta que a vida a obrigara a ser.
En todos eles recoñecín traballo arreo nas leiras, na cantina da estación, nas feiras co gando e coa atención no posto da tendeira, na adecuación das vías do tren, no mostrador da carnicería.
Traballo honesto e compromiso a pulso, incansábel, ao xornal ás veces, a mantido outras. Traballo sen apenas descanso, sen horario, sen protección física, sen contrato laboral, sen seguridade social, sen vacacións. En definitiva, masa traballadora sen dereitos recoñecidos.

LER MÁIS