Música e Palabras regresa a Camposancos para compartir memoria, emoción e música
Ricardo Rodríguez Vicente/Camposancos
Na noitiña do venres, a Casa da Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Camposancos abriu de novo as súas portas para acoller a primeira sesión da nova tempada de Música e Palabras, un encontro que, co paso do tempo, se foi convertendo nunha cita querida e agardada por veciñas e veciños de Camposancos, A Guarda, O Rosal e outros lugares da contorna.
Despois do paréntese do verán, o reencontro produciuse nun ambiente de proximidade, participación e, sobre todo, de moita emoción. Porque Música e Palabras é moito máis ca unha sucesión de poemas, relatos ou cancións. É un espazo aberto á comunidade, un lugar no que cada persoa pode achegar unha parte de si mesma e compartila cos demais.
Unha das características que explican o éxito deste encontro é precisamente a participación do público. Persoas que non dubidan en subir ao escenario para recitar poemas propios ou doutras autorías, recuperar palabras gardadas na memoria ou traer ao presente lembranzas e vivencias que forman parte da nosa historia colectiva e persoal.
Nesta primeira sesión da nova tempada tamén houbo lugar para a memoria familiar e para esas historias que, cando son contadas desde o corazón, conseguen chegar directamente á alma de quen as escoita. Foi o caso do relato protagonizado por unha nai e o seu fillo. Unha historia que comezou cando aquel neno apenas tiña cinco anos e sufriu un edema que obrigou a unha intervención cirúrxica.
Hoxe, afortunadamente, é un mozo feliz e san. Pero detrás dese final feliz están o medo, a angustia, a esperanza e todas as emocións vividas por unha nai e polo seu fillo. Unha experiencia compartida en voz alta que conseguiu crear ese silencio especial que se produce cando as palabras deixan de ser simplemente palabras para converterse en emoción compartida. Un deses momentos nos que unha historia allea acaba pertencendo, dalgún xeito, a todas as persoas que a escoitan.
E, como non podía ser doutro xeito, a música tamén tivo o seu espazo. A cantautora María José Baz puxo as notas da súa guitarra para acompañar unha velada na que palabra e música volveron camiñar xuntas. A súa presenza contribuíu a crear esa atmosfera cálida e acolledora que identifica este encontro.
Así transcorreu unha nova sesión de Música e Palabras: con poesía, música, lembranzas, experiencias e, por riba de todo, persoas. Persoas que regresaron despois do verán coa vontade de reencontrarse, de escoitarse e de compartir.
Quizais aí radique o verdadeiro valor desta iniciativa. Nun tempo no que tantas veces vivimos con présa e con pouca oportunidade para deternos a escoitar aos demais, encontros como este ofrecen algo esencial: a posibilidade de mirar cara a quen temos ao lado, coñecer as súas historias, recuperar a memoria e comprobar que aquilo que nos fai diferentes tamén pode ser aquilo que nos une.
Música e Palabras ten, por iso, un valor cultural e social difícil de medir. É cultura feita desde a proximidade, pero tamén é memoria, participación e convivencia. É un espazo no que a comunidade se recoñece e no que as emocións poden ser compartidas sen présa.
Porque a vida tamén precisa momentos coma este. Momentos que nos axudan, que nos achegan e que nos fan un pouco máis felices. Momentos nos que unha canción, un poema ou simplemente unha historia contada desde o corazón poden ser suficientes para lembrarnos algo tan sinxelo e tan importante: que compartir tamén é unha maneira de coidarnos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario