RAFAEL LOUZÁN ABAL PRESIDIU OS ACTOS DA FESTA DA HISPANIDADE
A DEPUTACIÓN ENTREGA EN BAIONA OS PREMIOS ENTRECULTURAS Ó CENTRO GALEGO DE MÉXICO E Ó CONCELLO DE PONTECALDELAS
A Deputación de Pontevedra fixo entrega esta tarde, no Real Parador de Baiona, dos premios Entreculturas 2010. Estes recoñecementos teñen como fin galardoar a unha persoa ou institución do mundo hispánico, e outra do ámbito galego, que se significase pola súa labor de compromiso altruísta, mutuo coñecemento entre os pobos ou defensa e integración das súas culturas.
Nesta ocasión, o galardón do Exterior recaeu no Centro Galego de México, que cumpre 100 anos, conta con 2.000 socios titulares e 9.000 de dereito, e que, baixo a presidencia de Luis Piñeiro Gil, ven desenvolvendo unha intensa labor en pro dos emigrantes galegos en eidos como os sociais, os asistenciais, os deportivos ou os culturais.
No apartado interior, o premio foi para o Concello de Pontecaldelas pola súa exemplar traxectoria de colaboración, apoio e mutua interrelación entre a súa colectividade emigrante de 1.000 persoas en Brasil e os propios residentes en Pontecaldelas. O Concello soubo crear un permanente vínculo entre ambas comunidades en ámbitos como o institucional, o social, o político, o cultural ou o persoal.
Froito desta fluidez de relación e contactos, declarou Fillo Adoptivo, a petición da colectividade, ó maxistrado do Tribunal Superior de San Salvador de Bahía, Manuel Pereira Dasilva. Irmanouse con esta cidade brasileira. Recibiu, en visita institucional, ó seu Prefeto. E, tódolos anos, inclúe na súa programación sociocultural diversos actos e eventos que non só lembran e estudan a emigración pontecaldelá a Brasil senón que buscan para ela novas perspectivas de futuro, de creatividade e de relación social e persoal.
En anteriores edicións dos Premios Entreculturas, os galardoados foron: o Arquivo da Emigración Galega e o Centro Casa Galicia de Montevideo (2004); a Fundación Cume, de Redondela, e o Fogar Galego para Anciáns de Domselar, en Bos Aires (2005); Francisco Fernández del Riego e a Irmandade Galega de Venezuela (2006); a Fundación Balms para a infancia, de Vigo, e a Asociación Caballeros de Santiago, de San Salvador de Bahía, en Brasil (2007); e o Concello de Ponteareas e o Centro Hijos de Lalín de Buenos Aires (2008).
O ano pasado, 2009, a Deputación de Pontevedra concedeu o Premio Entreculturas a Celestino Pichel Bouzas —un emigrante de Viascón (Cotobade) no Uruguai que é, ós seus 83 anos, o gaiteiro máis lonxevo de América— e ó Concello de Cambados.
DISCURSO DO PRESIDENTE DA DEPUTACIÓN DE PONTEVEDRA, NO ACTO DA FESTA DA HISPANIDADE E DE ENTREGA DOS PREMIOS ENTRECULTURAS
Dende o lonxano día 1 de marzo de 1493, cando arribou ó Porto de Baiona a Carabela Pinta - "maltrecha la nao, pero no los corazones", como rezan os documentos da época- coa nova do Descubrimento de América, a Real Vila de Baiona otorgoulle un carácter singular á nosa provincia.
Dende entón, Pontevedra foi, xa para sempre, o piar europeo dunha simbólica ponte de culturas, de xentes, de pobos e de civilizacións. Unha ponte que nos une con América e que representa a interrelación entre culturas tan distintas, distantes e diferentes, como eran as de orixe hispánico e as de procedencia amerindia.
Hoxe, desenvolvemos aquí unha nova edición da Festa da Hispanidade. A conmemoración da pegada dos pobos hispánicos no mundo. Non festexamos ningunha imposición, ningunha dominación, ningunha conquista. Celebramos, en cambio, a integración, a solidaridade, a concordia, o entendemento e a interculturalidade.
Unha riqueza que supón abrirse ó mundo, integrar xentes e pobos, os mutuos beneficios que se derivan do feito multicultural, do plurilinguismo e da diversidade.
Non se trata de relatar aquí, de xeito detallado, qué lle deu Pontevedra ó mundo e, especialmente, a América. Basta lembrar personalidades como Gil Taboada, ós presidentes Leandro Alén, De la Rúa ou Alfonsín, ou a tantos e tantos escritores, mariños, industriais, comerciantes, relixiosos, emprendedores…., que deixaron a súa pegada en América.
Tampouco hai que lembrar qué aportaron a Galicia tantos miles e miles de emigrantes. Construiron centos de escolas. Que, dende Cuba, crearon o Himno, a bandeira e a Academia Galega. Que foron decisivos na cultura, na empresa, nas obras promovidas por numerosos filántropos. E, sobre todo, que non hai pobo, vila ou aldea de Galicia onde os emigrantes, ata os máis humildes e desfavorecidos, non contribuiran decisivamente ó seu desenvolvemento con obras públicas e iniciativas emprendedoras ou a través de axudas ás súas familias e achegados.
Os miñoranos, por exemplo, foron os primeiros en fundar agrupacións con fins educativos e culturais na súa terra. A primeira foi a Unión Hispanoamericana Pro Valle Miñor en 1905, levantando varias escolas entre Baiona e A Ramallosa. Logo seguiron ese camiño a Unión Hijos de Morgadáns, o Comité Pro Escola de Camos, e Hijos de Vincios e o Círculo Social Valle Miñor.
Detras dos grandes proxectos sempre hai personas concretas, nomes propios, individuos singulares. E, neste proxecto escolar miñorano, destacaron sobre todo Manuel Lemos, o mecenas e impulsor do plan xunto a seu irmán Eduardo.
Manuel Lemos, que foi nomeado Fillo Predilecto de Baiona en 1939, foi propietario dunha das máis importantes empresas vitícolas da Arxentina, con extensas plantacións en San Juan e Mendoza, onde morreu en 1946. E foi tamén o promotor de grandes obras benéficas e sociais como o Mercado da Ramallosa, a capela da Virxe do Carme no Monte Lourido ou a Fundación Praia América en 1927.
Estes exemplos, e tantos outros que non cito, sirven para ilustrar o enriquecemento mutuo que supón o encontro e a integración de culturas e pobos.
Galicia conta hoxe no Exterior coa presenza en 37 países do mundo de 413 centros e institucións galegas. Unha presenza moi superior á que lle correspondería polo seu potencial económico, demográfico ou territorial. Son 413 espazos de convivencia, de intercambio, de promoción e de acordos. Un potencial que será decisivo para o noso futuro e que, con iniciativas como estes Premios Entreculturas que hoxe entregamos, queremos coidar e potenciar.
Os Premios teñen como fin galardonar a unha persona ou institución do mundo hispánico, e outra do ámbito galego, que se significase pola súa laboura de compromiso altruista, mutuo coñecemento entre os pobos ou defensa e integración das súas culturas.
Nesta ocasión, o galardón do Exterior recaeu no Centro Galego de México, que cumpre 100 anos, conta con 2.000 socios titulares e 9.000 de dereito, e que, baixo a presidencia de Luis Piñeiro Gil, ven desenvolvendo unha intensa laboura en pro dos emigrantes galegos en eidos como os sociais, asistenciais, deportivos ou os culturais.
No apartado Interior, o premio foi para o Concello de Pontecaldelas pola súa exemplar traxectoria de colaboración, apoio e mutua interrelación entre a súa colectividade emigrante de 1.000 personas en Brasil e os propios residentes en Pontecaldelas. O Concello soupo crear un permanente vínculo entre ambas comunidades en ámbitos como o institucional, social, político, cultural ou o personal.
Froito desta fluidez de relación e contactos, o concello de Pontecaldelas declarou Fillo Adoptivo, a petición da colectividade, ó maxistrado do Tribunal Superior de San Salvador de Bahía, Manuel Pereira Dasilva. Irmanouse con esta cidade brasileña. Recibeu, en visita institucional, ó Prefeto dela. E, tódolos anos, inclúe na súa programación sociocultural diversos actos e eventos que buscan novas perspectivas de futuro, de creatividade e de relación social e personal.
Coa celebración deste acto e coa entrega destes Premios, queremos simbolizar e visibilizar o futuro que queremos e polo que dende a Deputación de Pontevedra traballamos: o dunha provincia solidaria, acolledora e dialogante, unida polo mesmo afán de progreso, de cultura e de tolerancia.
A Diputación e Pontevedra enteira hoxe, a través de quen lles fala e os alcaldes, rindeselle homenaxe a todos os emigrantes que foron claves no desenvolvemento da súa terra. A historia de Galicia non se pode escribir sen emigración.
Hoxe, é día de agradecer a todos os pobos hispanos a hospitalidade e acollida que lle deron a os nosos galegos emigrantes polo mundo.
Miñas máis sinceiras felicitacións o galardoado, agradezo de todo corazón a súa asistencia, e reitero a miña esperanza de que este acto e esta festa contribúan á fraternidade, á solidaridade e á integración que significa a Hispanidade no mundo.
E remato esta miña intervención, agradecendo o noso anfitrión, o alcalde de Baiona, D. Jesús Vázquez Almuiña, a súa corporación e os seus veciños, toda a súa colaboración para con este acto, que contribúe a seguir nesa liña de modernización e progreso desta maravillosa Vila de Baiona, turística por excelencia. Alcalde, parabens e gracias.
Dende entón, Pontevedra foi, xa para sempre, o piar europeo dunha simbólica ponte de culturas, de xentes, de pobos e de civilizacións. Unha ponte que nos une con América e que representa a interrelación entre culturas tan distintas, distantes e diferentes, como eran as de orixe hispánico e as de procedencia amerindia.
Hoxe, desenvolvemos aquí unha nova edición da Festa da Hispanidade. A conmemoración da pegada dos pobos hispánicos no mundo. Non festexamos ningunha imposición, ningunha dominación, ningunha conquista. Celebramos, en cambio, a integración, a solidaridade, a concordia, o entendemento e a interculturalidade.
Unha riqueza que supón abrirse ó mundo, integrar xentes e pobos, os mutuos beneficios que se derivan do feito multicultural, do plurilinguismo e da diversidade.
Non se trata de relatar aquí, de xeito detallado, qué lle deu Pontevedra ó mundo e, especialmente, a América. Basta lembrar personalidades como Gil Taboada, ós presidentes Leandro Alén, De la Rúa ou Alfonsín, ou a tantos e tantos escritores, mariños, industriais, comerciantes, relixiosos, emprendedores…., que deixaron a súa pegada en América.
Tampouco hai que lembrar qué aportaron a Galicia tantos miles e miles de emigrantes. Construiron centos de escolas. Que, dende Cuba, crearon o Himno, a bandeira e a Academia Galega. Que foron decisivos na cultura, na empresa, nas obras promovidas por numerosos filántropos. E, sobre todo, que non hai pobo, vila ou aldea de Galicia onde os emigrantes, ata os máis humildes e desfavorecidos, non contribuiran decisivamente ó seu desenvolvemento con obras públicas e iniciativas emprendedoras ou a través de axudas ás súas familias e achegados.
Os miñoranos, por exemplo, foron os primeiros en fundar agrupacións con fins educativos e culturais na súa terra. A primeira foi a Unión Hispanoamericana Pro Valle Miñor en 1905, levantando varias escolas entre Baiona e A Ramallosa. Logo seguiron ese camiño a Unión Hijos de Morgadáns, o Comité Pro Escola de Camos, e Hijos de Vincios e o Círculo Social Valle Miñor.
Detras dos grandes proxectos sempre hai personas concretas, nomes propios, individuos singulares. E, neste proxecto escolar miñorano, destacaron sobre todo Manuel Lemos, o mecenas e impulsor do plan xunto a seu irmán Eduardo.
Manuel Lemos, que foi nomeado Fillo Predilecto de Baiona en 1939, foi propietario dunha das máis importantes empresas vitícolas da Arxentina, con extensas plantacións en San Juan e Mendoza, onde morreu en 1946. E foi tamén o promotor de grandes obras benéficas e sociais como o Mercado da Ramallosa, a capela da Virxe do Carme no Monte Lourido ou a Fundación Praia América en 1927.
Estes exemplos, e tantos outros que non cito, sirven para ilustrar o enriquecemento mutuo que supón o encontro e a integración de culturas e pobos.
Galicia conta hoxe no Exterior coa presenza en 37 países do mundo de 413 centros e institucións galegas. Unha presenza moi superior á que lle correspondería polo seu potencial económico, demográfico ou territorial. Son 413 espazos de convivencia, de intercambio, de promoción e de acordos. Un potencial que será decisivo para o noso futuro e que, con iniciativas como estes Premios Entreculturas que hoxe entregamos, queremos coidar e potenciar.
Os Premios teñen como fin galardonar a unha persona ou institución do mundo hispánico, e outra do ámbito galego, que se significase pola súa laboura de compromiso altruista, mutuo coñecemento entre os pobos ou defensa e integración das súas culturas.
Nesta ocasión, o galardón do Exterior recaeu no Centro Galego de México, que cumpre 100 anos, conta con 2.000 socios titulares e 9.000 de dereito, e que, baixo a presidencia de Luis Piñeiro Gil, ven desenvolvendo unha intensa laboura en pro dos emigrantes galegos en eidos como os sociais, asistenciais, deportivos ou os culturais.
No apartado Interior, o premio foi para o Concello de Pontecaldelas pola súa exemplar traxectoria de colaboración, apoio e mutua interrelación entre a súa colectividade emigrante de 1.000 personas en Brasil e os propios residentes en Pontecaldelas. O Concello soupo crear un permanente vínculo entre ambas comunidades en ámbitos como o institucional, social, político, cultural ou o personal.
Froito desta fluidez de relación e contactos, o concello de Pontecaldelas declarou Fillo Adoptivo, a petición da colectividade, ó maxistrado do Tribunal Superior de San Salvador de Bahía, Manuel Pereira Dasilva. Irmanouse con esta cidade brasileña. Recibeu, en visita institucional, ó Prefeto dela. E, tódolos anos, inclúe na súa programación sociocultural diversos actos e eventos que buscan novas perspectivas de futuro, de creatividade e de relación social e personal.
Coa celebración deste acto e coa entrega destes Premios, queremos simbolizar e visibilizar o futuro que queremos e polo que dende a Deputación de Pontevedra traballamos: o dunha provincia solidaria, acolledora e dialogante, unida polo mesmo afán de progreso, de cultura e de tolerancia.
A Diputación e Pontevedra enteira hoxe, a través de quen lles fala e os alcaldes, rindeselle homenaxe a todos os emigrantes que foron claves no desenvolvemento da súa terra. A historia de Galicia non se pode escribir sen emigración.
Hoxe, é día de agradecer a todos os pobos hispanos a hospitalidade e acollida que lle deron a os nosos galegos emigrantes polo mundo.
Miñas máis sinceiras felicitacións o galardoado, agradezo de todo corazón a súa asistencia, e reitero a miña esperanza de que este acto e esta festa contribúan á fraternidade, á solidaridade e á integración que significa a Hispanidade no mundo.
E remato esta miña intervención, agradecendo o noso anfitrión, o alcalde de Baiona, D. Jesús Vázquez Almuiña, a súa corporación e os seus veciños, toda a súa colaboración para con este acto, que contribúe a seguir nesa liña de modernización e progreso desta maravillosa Vila de Baiona, turística por excelencia. Alcalde, parabens e gracias.
Ningún comentario:
Publicar un comentario